Monday, November 12, 2018

මහින්ද පාළනය අළුගසා මීනිවළෙන් නැඟිටුණු වගයි: ඔබට සුබ අනාගතයක්!


  

පසුගිය දිනක ජාතික පුවත්පතක වූ කාටුනක් මගින් පෙන්වූයේ "අප්පච්චි මැරිලා නෑ" කියමින් මීනී පෙට්ටියකින් නැඟී සිටින විජිත් විජිතමුණි සොයිසා ය. දවස් දෙකකට පෙරාතුව මහින්ද රජ කරවන්නට උත්සහ කරන්නන් ගේ කථිකාව වූයේ පාර්ලිමේනිතුව විසුරුවා හැරීම යන මාතෘකාව ය. නලීන් සිල්වා විසින් එය කළ හැකි ප්‍රතිපාදන කිහිපයක් පිළිබඳ කථිකා කළේ ය. එලෙසින් ම දිවයින පුවත්පත් කතුවැකියෙන් ද විවිධ කරුණු ගැන දන්වමින්, රනිල් පාර්ශවය හා මහින්ද පාර්ශවය විසින් 113 තනා ගැනීමට දරන උත්සහය ගැන අදහස් පළ කරමින් විවිධ වූ පාර්ලිමෙන්තුව විසරවීමේ විකල්ප ගැන සාකච්ඡා විණි. මා ඒ පිළිබඳ ලිපියක් ලීවීමට කරණු රැස්කරන අතර, වෙල්ල කඩා ගියා ලෙස පාර්ලිමෙන්තුව විසුරුවා හැරීම සිඳු වි ය.
පවතින ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රතිපාදන අනුසාරයෙන් ජනාධිපතිවරයා හට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ බලයක් වසර හතරක් යන තුරාවට නැත්තේ ය. ඒ සඳහා විකල්ප දැක් වූවන් කියා සිටියේ පහත විකල්පයන් ය:
1.      මුදල් පනතක් දෙවරක් පරාජය කිරීම මගින් පාර්ලිමේනිතුව විසරවිය හැකි බව ය.
2.      ජනමත විචාරයක් පවත්වා එයින් පාර්ලිමෙන්තුව විසරවිය හැකි බව ය.
3.      පාර්ලිමෙන්තුවේ හා ආණ්ඩුවේ ඇතිවී තිබෙන අර්බුධකාරී තත්ත්වයන් සලකා ජනාධිපති වරයා විසින් පාර්ලිමෙන්තුව විසරවිය හැකි යෝජනාවක් දිවයින කතවරයා විසින් කරන ලදී.
4.      නලීන් මහාචාරය තුමා ගේ බොලොග් අඩවිය කීයවූයේ නම් ඔහු හිස කසකසා විවිධ වූ කළ හැකි විකල්ප සමුදායක් ගැන අවධානය යොමු කරමින් අවසානයේ එසේ කළ නොහැකි බව දක්වයි.

       අවසානයේ මේ සියලු කථිකාවලින් පෙනෙන්නේ පාර්ලිමේනිතුව විසරුවා හැරීමේ ව්‍යවස්ථා විරෝධි කුමත්‍රණයක යෙදෙමින් සිටින බව ය. එය තවත් පසක් වන්නේ පසුගිය සතියේ ද තවත් වට තුනකින් ඇමතිවරුන් පත් කිරීමෙන් ය. අවසාන කිහිපදෙනා නොවැම්බර් මස 09 වන දින පත් කරමින් පසුගිය සති දෙකකට පෙර මෙන් රහසිගත ලෙස රාත්‍රී 9.00 පමණ පාර්ලිමෙන්තුව විසර වීමේ නියෝගය අත්සන් කර ඇත. පාර්ලිමෙන්තුවට මුහුණ දීමට  ජනාධිපතිවරයාට පිටකොන්දකු නැත; එහෙන් මෙහෙන් ගසා අවසානයේ සියල්ල අවුල් කිරීම මිස මෛත්‍රි හට කරන්න පුළුවන් වෙනත් දෙයක් නැත. ඔහු දක්ෂ එවන් දේට ය.
නැවත වරත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපති තුමන් විසින් ඉතිහාසයේ කවරදාකවත් නැති ලෙස ව්‍යයස්ථාව උල්ලංඝනය කොට නියෝගයක් නිතුත් කොට ඇත. ලංකා ඉතිහාසයේ දරුණුතම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීත්ව ඝාතනය කළ ජනාධිපති වරයා ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ කිරිළ පැළඳවා ගත්තේ 18 වන ව්‍යවස්ථාව පාර්ලිමෙන්තුවේ නීතිගත කරමින් ය. එයින් ඔදවැටී ප්‍රජාතන්ත්‍රය නැවත ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සඳහා ධවල අසු පිට දිවිපරදුවට තබා නැග්ගේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේනයන් විසින් ය. එතුමා ස්වකැමැත්තෙන් ම ඉතිහාසයේ කවරකලකවත් නොවූවිරූ ලෙසින් ජනපතිවරයා ගේ බලය හැල්ලු කිරීමේ ව්‍යාපෘතියට මුළු හදින් ම එක් වූයේ ලක් ඉතිහාසයේ කිසිඳු මිනිසෙකු හෝ පාලකයකු නොකළ ලෙසන් ය. එහෙත් එවන් කප්පාදුවකට විරුද්ධ වූයේ මහින්ද පාර්ෂවය විසින් ය. එය අවස්ථාවක් කරගනු වස් රනිල් ව්‍යවස්ථායකය ශක්තිමක් කරන මුවාව භාවිතයෙන් අසීමිත ලෙස අගමැති වරයාගේ බලය ජනපත්වරයාගෙන් රැගෙන තමන් සතු කර ගැනීමට වෑයමක් කළේ ය. රනිල් බලලෝභිත්වයෙන් හා මාන්නයෙන් පසුවන හෙයින් දැක්ම කෙටිදුරක ය; තමුන් කෙන්ද්‍රී ය. එහෙත් එසේ ක්‍රියාකිරීමෙන් අවසානයේ තමුන් ගේ අතින් ගෙල වැළලා ගැනීමක් කර ගන්නේ ය. ඔහු ගේ පලනය හා ක්‍රියාකලාපය කෙරෙහි අප්‍රසාදයට පත් වූයේ ජනපති පමණක් නො ව, රටේ ජනතාව ද "රාජකීය කණ්ඩායමකින්" (ජනපති කියන පරිදි "සමනල කණ්ඩායම") පාලනය ඉවසුම් කරන්නට නොහැකි වි ය.
අවසානයේ බලය අත්හැරීමේ අපේක්ෂාවෙන් පහළ වූ ලක් පුතු රාජ්‍ය බලය ව්‍යවස්ථා විරෝධි ලෙස කොල්ල කෑ ය. එය සිඳු කළේ අගමැති වරයකු හා කැබිනට් මණ්ඩලයක් පත් කිරීමෙන් ය. ඒ පහත ආකාරයෙන් ය:
ඔක්තෝබර් 26 (ප.ව. 7.50) මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති ලෙස දිව්රුම් දෙයි
ඔක්තොබර් 27 (පෙ.ව. 11) පාර්ලිමෙන්තුව නොවැම්බර් 16 දින දක්වා කල් දමයි.
ඔක්තොබර් 29 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු පළමු වටය: මහින්ද රාජපක්ෂ, මහින්ද අමරවීර, සරත් අමුණුගම, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, ඩග්ලස් දේවානන්ද, විජේදාස රාජපක්ෂ, මහින්ද සමරසිංහ, වසන්ත සේනානායක, රංජීත් සියබලාපිටිය, විජිත් විජිතමුණි සොයිසා, ආරුමුගම් තොන්ඩමාන්, ෆවුසර් මුස්තාපා
නොවැම්බර් 1 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු දෙවන වට ය: දුමින්ද දිසානායක, දයාසිරි ජයසේකර
නොවැම්බර් 2 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු තෙවන වට ය: එස්. බී නාවින්න,
නොවැම්බර්  4වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු සිව්වන වටය: දිනෙෂ් ගුණවර්ධන, වාසුදේව නානයක්කාර
‍නොවැම්බර් 7 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු පස්වන වටය: චමල් රාජපක්ෂ, එස්. බී දිසානායක, පවිත්‍රාවන්නි ආරච්චි
නොවැම්බර් 8 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු හයවන වටය: සුසිල් ප්‍රේමජයන්ත, බන්දුලගුණවර්ධන හා රාජ්‍ය ඇමතිවරුන්, සී. බී රත්නායක, අනුරප්‍රියදර්ශන යාපා
නොවැම්බර් 9 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු හත්වන වටය: විමල් වීරවංශ, උදයගමන්පිල, එම්. එල්. ඒ. එම් හිස්බුල්ලා, සී. බී රත්නායක (කලින් දවසේ රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයකු ලෙස පත් වූ), ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු,  එස්. එම් චන්ද්‍රසේන (කලින් දවසේ රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයකු ලෙස පත් වූ), ගාමිණි ලොකුගේ, මහින්දයාපා අබේවර්ධන
මෙයින් පෙනෙන්නේ ජනාධිපති තුමා හට පාර්ලිමේනිතුවේ බහුතර බලය ලබා ගැනීමට ඇමති පුටු අල්ලස් වශයෙන් දීමට උත්සහ කළ ද එය පිළි ගැනීමට කිසිවෙකුත් අපේක්ෂා නොකළේ පැහැදිලි ලෙස රනිල් පාර්ශවයට පාර්ලිමේනිතුවේ බහුතර බලය ඇති බව දන්නා හෙයින් ය.

මෙය තවත් ශපත වන්නේ කරු ජයසුරිය කතානායක වරයා විසින් කළ ප්‍රකාශයන් නිසා ය.
නොවැම්බර්  5 කරුජයසූරීය පැවතුන අගමැති හා කැබිනට් මණ්ඩල පිළි ගන්නා බව දක්වනු ලැබි ය. මෙයට හේතුව වූයේ මන්ත්‍රීවරුන් 116ක් විසින් අත්සන් කොට දී තිබිණු පෙත්සමක් නිසා ය. එනයින් ම ජනාධිපති වරයා විසින් කළ ක්‍රීයාව නීතී විරෝධි බැව් ප්‍රකට වි ය. නොවැම්බර් 7 දින පැවති නායක රැස්වීමේ දී නොවැම්බර් මස 14 දින පවත්වනු ලබන පාර්ලිමේන්තුව බහුතරය පෙන්නීමට අවස්ථාවක් දිය යුතු බව කතානායකවරයා පැවසීය. මෙයට උරණ වූ පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන පාරම්බානා දිනේෂ් ගුණවර්ධන නායක රැස්වීම තුළ පාර්ලිමේන්තුවේ කරන්නාක් මෙන් යකා නැටී ය. නොවැම්බර් මාසයේ 7 දින පාර්ලිමෙන්තු නායකයන් ගේ රැස්වීමේදී ද දිනේෂ සුපුරුදු පරිදී යකානටන්නට පත් වූයේ බහුතරය පෙන්වීමේ කළ යුතු ය කියා අනෙකුත් පක්ෂ ප්‍රකාශ කළ හෙයින් ය. වෙනදා මෙන් මැර හා ගත් බලය අමොරා ගෙන කථානායක වරයා පක්ෂගාහීයැයි ඉතා අසභ්‍ය ලෙස ප්‍රකාශ කරනු ලැබිණි.

එසේ ම ජනපතිවරයා විසින් හදිස්සියෙන් පාර්ලිමෙන්තුව නොවැම්බර් 14 දින කැඳවීමේ නියෝගයක් නොවැම්බර් මස 4 දින ගැසට් කරනු ලැබී ය. අද දවසේ දී ඉතිරි කැබිනට් පුටු පිරවීම කළේ නොවැම්බර් 10 දිනටත්, මුදල් හෝ නිලබල හෝ වරප්‍රසාද හෝ ව්‍යපාර අවස්ථාවන් හෝ දී විපක්ෂයෙන් තවත් පුද්ගලයන් ගත නොහැකි නිසාවෙන් ය. ජනාධිපති වරයා ව්‍යවස්ථා විරෝධි ලෙස කටයුතු කර ඇති හෙයින් තවත් වරක් ව්‍යවස්ථාව බිඳ හෙළිමේ හැකියාවක් ලැජ්ජා ‍වක් නැතිව කළේ ය.

ඒ හෙයින් නොවැම්බර් මස 9 දින රාත්‍රී 9.30-10.20 අතර පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමේ හා ජනවාරි 5 දින මැතිවරණයක් පැවැත්වීමේ නියෝගය අත්සන් කරනු ලැබී ය. එයින් සත්‍ය වශයෙන් කළේ තම්නු විසින් අත්තනෝමතික ලෙස කළ පත් කිරීම අභියෝග වී තමුන් කළ දේ වැරදී බවත්, එසේ ම වැරුද්ද නිවැරදී කිරීම වෙනුවට ආඥා දායකත්වයක් පෑමත් ය. මෙවැනි අතිශය ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධි ක්‍රියාවලියකට පොළඹ වන ලද්දේ නිර්ලජ්ජීත ලෙස ව්‍යවස්ථාව බිඳ හෙළිමට දක්ෂ මහින්ද හෝ ජී.එල්. පීරිස් වැන්නවුන් නිසා විය හැකි ය. ‍යකා කොරහ බිඳ ‍ගෙන යන්නාක් මෙන්, පාර්ලිමේන්තුවට මුහුණ දීමට නොහැකි ජනාධිපති වරයා, විශේෂයෙන් ම තමුන්ට බහුතරය නැති බව පැහැදිලිව ම දන්නා හෙයින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට නියෝග කරන්නට ඇති. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ මහා සුරක්ෂිතායාණන් සේ 2015 බලයට පැමිණි ජනපති තුමා, තමුන් ගේ බලය තමුන් විසින් ම ස්වකැමැත්තෙන් අත් හරනු ලැබුවේයයි දේශිය හා විදේශය වශයෙන් කී නායකයා, නිර්ලජ්ජිත ලෙස තමුන් විසින් ම ඉවත් කළ බලය නැවත බලහත්කාරයෙන් හා ව්‍යවස්ථා විරෝධි ලෙස අධිග්‍රණය කරමින් ස්ව පැවැත්ම තකා කටයුතු කළේ ය.

ඉදිරියට පැමිණෙන්න ඇත්තේ ජනපත් වෙනුවට ඇති වන තරඟය ය. ඒ සඳහා මහින්දට තරඟ කළ නොහේ. කළ හැක්කේ අනියම් ආකාරයෙන් ජනාධිපති බවට පත් වීමෙන් ය. එය කළ හැක්කේ ජනාධිපති වරයා ඉවත් කොට අගමැති වරයා ජනාධිපත් වීම මගින් ය. මහින්ද සොයසොය‍ා සිටින්නේ එසේ ඉල්ල අස්වීමෙන් ඉවත්කොට හෝ ඝාතනය කොට හෝ අනයම් අයුරින් බැහැර කොට තුන්වෙන වතාවට මහින්ද රාජපක්ෂ බලයට පැමිණිමට ය. එහෙයින් නොවැම්බර් 5 දින ජනාධිපති තුමා ස්වකීය මරණ වරන්තුවට අත්සන් තැබුවා සේ ය. බණ්ඩාරනායක හා ප්‍රේමදාස වැනි නියකයන් නියමිත කලට කලින් අනියම් ලෙස බලය ග්‍රහණය කිරීමෙන් හෝ පවත්වා ගෙන යෑමට ක්‍රියාකිරීමේ ප්‍රතිපලය වූයේ තමුන් ගේ සමිපතයන් අතින් ඝාතනය වීම ය. කෙසේ වෙතතන් ජනතාව කිසිදු විට තුනෙන් දෙකක බලයක් කවරෙකුටත් නොදෙන්නේ ය; ඒ හෙයින් නැවත බලයට පැමිණිම සඳහා මහින්ද හට ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය කළ නොහේ. 

එ සෙ ම, තමුන්ට අයිති නැති දෙයක් කරනු වස්, ව්‍යවස්ථාදායකය තුළ පුදුම පවැලවිල්ලක පටලාවා ව්‍යවස්ථාදායකය අතරමං කළේ ජනපති ය. දැන් එකී ආරාවුල උසාවි පැමිණෙනු ඇත; උසාවිය තුළ ස්වාධින ආයතන දෙකක් ස්වකීය බල ක්ෂේත්‍රය ආරක්ෂා කර ගනීමේ සටන මෙහෙය වනු ඇත. මෙකී සටනින් ජය ගන්නේ කවර ආයතනයක් වූවද, ජනතාව හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පරාදවී ඇත්තේ ය. විධායකය ව්‍යවස්ථාදායකය හා අධිකරණය අතර ගැටුමක් නිරිමාණ කිරීම ජනපතිවරයා විසින් කර ඇත්තේ ය. එහෙයින් අවසානයේ 18 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝදනයෙන් බාහිරට යන සේ අමුතු බලයක් ගෙන කටයුතු කරන්නේ ය. රට අවුලින් අවුලට පත්වනු ඇත. විධායකය ජය ගත්තත්, ව්‍යවස්ථාදායකය ජය ගත්තත් වැරදි පුර්වාදර්ශ ගණනාවක් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සුරක්ෂතයාණන් වසින් එක්කර ඇත්තේ ය.

පත් වූවන් දෙස බලන විට, මහජනතාව පරාජිය කළ අය රාශියක් ඇමති පුටුවලට විකිණෙති. ඇමති පුටුවලට පත් වී ඇත්තේ සොරුන් මංකොල්ල කරුවන්, උසාවියේ නඩු ඇති අයවළුන් ය. රනිල් විසින් හිතාමතාම යුක්තිය ප්‍රමාද කිරීමේ ප්‍රතිපලය මෙයයි; වසර තුනක් ඩිල් දැමීමේ ප්‍රතිපලය අවසානයේ තමුන්ට බලයෙන් නීච ලෙස පහ වීමට සිඳු වීම ය. අසන්නට බැරි ජනතාවට දෙස බර නො වූ කන් නැති විට මහජනතාවට කුමක් කළ හැකි ද?  විකිණුමට එරෙහි ඇති අයද නො‍පැමිණෙන කල් හි ගත හැකි විකල්ප ඇත්තේ මොනවා ද?  
නඩයක් බලය අල්ලා ගෙන ඇත; නඩයේ බෙරපදතාලයට මෛත්‍රී පාතබමින් නටන්නේ ය. නැටුමේ අවසානය කාහට කිව හැකි ද? ප්‍රජාතන්තු විරෝධිත්ව කෙරෙහි අවසානයේ වත්මන් ජනාධිපති තුමා මහින්ද රාජපක්ෂටත් වඩා පියවර කිහිපයක් තබා ඇත්තේ ව්‍යවස්ථාවේ නැති, ව්‍යවස්ථාවට කොහෙත්ම අදාළ නැති දෙවල්වලින් නියෝග නිකුත් කරන බව ය. යහපාලන යුගයේ කටමෑත දෙඩවූ පුවත්පත් දැන් දතකට පුට්ටු වී ඇති සේ ය. ඉදිරියේ දී දතකට පුටටු වී මාධ්‍ය සංදර්ශනයන්හි නිරිත වීමට ජනමාධ්‍යයට සිඳුවන කාලය පැමිණ ඇත. නිදහස ලැබුණු විට වල්බූරු නිදහසක් මෙන් භාවිත කරමින් යහපාලන ආණ්ඩුව නැති බංගස්ථාන කිරීමේ ප්‍රතිපලය තමුන්ට ද උන් හිටි තැන් නැති වීම ය. අවාසනාවක මහත!

පාර්ලිමේනිතුව විසරුවා හැරීම ගැන පවසන ජනාධිපති තුමා පවසන්නේ මුදලට පාර්ලිමේන්තු සමාජීකයන් විකිණිම හා කතානායක වරයාගේ අමුතු හැසිරීම නිසා බව ය. මේවා පාර්ලිමේනිතුවක් විසිරීමට තරම් වටිනා කරුණු ද? ජනාධිපති වරයා විසින් හා ඔහු ගේ පාර්ෂවය මගින් හදිසියේ මහින්ද අගමැති කර එතැන්සිටපාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවර්නුට ලංසු තැබීම ආරම්භ කළ බව ඉතාමත් පැහැදිලි ය. බහුතරය ලබා ගත නෙ‍ාහැකි විට, එක් දිනක් වත් පාර්ලිමේන්තුවට නොපැමිණි අගමැති වරයකු හා ඇහින්දාස්  කැබිනට් මණ්ලයක් මගින් රට කරන්නටත්, රට අස්ථාවර කරන්නටත් කරන වෑයමකි. ඇත්තටම වී ඇත්තේ මහින්ද හා පොහොට්ටු පාර්ශවයෙන් මෛත්‍රී කඩේ යැවීමකි.

මෙසේ කල්පනා කර බලන විට, විසිදෙවන සියවසේ අතිශයින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විනාශ කළ පාලකයා වන්නේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ය. ඔහු අමු අමුවේ ව්‍යවස්ථාව තමහිතුමතේ අත්‍තනෝමතික ලෙස පරිහරණය කරන්නේකු බවට පත්ව ඇත. එයින් රටේ උසස් ම නීතිය බිඳ ලීම තුළින් නීතියක් නැති, අරාජාකත්වයකට රට පත් කොට ඇත; ඊළඟට අඩුව ඇත්තේ බලය අල්ලා ගැනීම තකා කෙරෙන ජනතා කැරැල්ලක් හා එයට ප්‍රතිචාර ලෙස කරන පහර දීමෙන් වන මනුෂ්‍ය ඝාතනයන් ය. කෙසේ වෙතත් ලංකාවේ දරුපරපුරට මෙසේ බැලූ කල අනාගතයක් නැති බව සක්සුදක් සේ පසක් වන්නේ ය. 

Tuesday, November 6, 2018

ලක් ජනපති ආණ්ඩු බලය කොල්ලකයි



පෙරළුන අත හොඳයි කියන යුගයක, රටට හොඳයි නම් කළ ක්‍රමය කිසිත් ගැටලුවක් නැතයි කියන කලක ජීවත් වන කලෙක, යුක්තිය සාධාරණය වෙනුවෙන් නැඟී හිටින්න අපහසුතාවක් බහුතරයට ඇත. අනෙක් අතට දේශපානය ජරා ජීර්ණය වී, ගඳ ගහන තත්ත්වයකට පත් වූයේ පසුගිය දිනක ජනාධිපති තුමා කැළණි පන්සලේ සිට කී කතාවෙන් ය.

ව්‍යවස්ථාව තුළ ප්‍රජාතන්තුවාදය ආරක්ෂා කිරීම පිණිස මූලීක ආයතන තුනක් දක්නට ඇත්තේ ය. විධායකය, ව්‍යස්ථාදායකය හා අධිකරණය යි. මෙකී ආයතන එකින් එක ස්වාධින ව පවතින්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ආරක්ෂා කිරීමට කිරීම තකා ය. එහෙත් පසුගිය මස 26 දින විධායකය විසින් බලහත් කාරයෙන් තමුන්ට අයිති නොවන බලය අත්තනොමතික ලෙස කොල්ල කෑමකට ලක් කළේ ය. ඒ තමුන්ට අයිති නැති බලයක් බලහත් කාරයෙන් අතට ගනිමින් රහසිගත ව තාත්කාර්ය අගමැතිවරයකු පත් කිරීම තුළින් ය. කවර තර්ක දැමුවත් ව්‍යස්ථා උල්ලංඝනයක් වී ඇති බව බැලූ බැල්මට ම පෙනේ.

ජනාධිපති වරයා අගමැති වරයකු පත් කිරීමේ දී කළ යුතු ව්‍යවස්ථානූකූල පියවරක් වන්නේ තමුන්ට කැමති කෙනෙකු පත් කිරීම නොව, "පාර්ලිමෙන්තුවේ විශ්වාසය උපරිම වශයෙන් ඇති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා ජනාධිපති වරයා විසින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස පක් කළ යුතු ය" (ශ්‍රීලංකා ජනරජ ව්‍යවස්ථාව, 42 (3)). ජනපති වරයා විසින් නව අගමැති වරයකු පත් කිරීමෙන් උල්ලඝනය කර ඇත්තේ අගමැති ධූරය පුරප්පාඩු නොවන අවස්ථාවක තවත් තත්කාර්ය අගමැති වරයකු පත් කිරීමෙන් ය. දෙවනුව, පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලය නොමැති කමෙන් අගමැති වරයා පත් කිරීමෙන් පසුව, පාර්ලිමෙන්තුව නොවැම්බර් 16 වන තෙක් කල් දමනු ලැබී ය. එතැන් සිට මුදල් (කොටී 20 කතන්දර) කෙසේ වෙතත් ඇමතිකම් හා නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් දානය කරමින් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් බිළිබා ගැනීමේ මෙහෙයක් කරනු ලැබී ය.

පාර්ලිමෙන්තුව ඔක්තොබර් 26 දින උදෑසන 10.00 සිට 5.00 දක්වා පැවැත් විණි. පාර්ලිමෙන්තුව පවත්වා අවසන් කොට පැය දෙකකට පමණ පසු  ජාතික ආණ්ඩුව  (46ග(3)) විසිරි ගය බන ප්‍රකාශ කළ අතර, එයන් විනාඩි 10කට පසු මහින්ද රාජ පක්ෂ මන්ත්‍රීතුමා අගමැති හැටියට දිවුරුම් දුන් බව ප්‍රකාශ විණි. මෙහිදී පැහැදීලි වන කරුණක් වන්නේ ජනපති හට ව්‍යවස්ථාදායකය මඟ හැර නිත්‍යානූකූල නොවන ලෙස වෙනත් අගමැති වරයකු පත් කරනු ලැබිණි.

1994 සිට පර්ලිමේතු සාමාජෘකයකු වූ වත්මන් මත්‍රීපාල සිරිසේන ජනපති තුමා ව්‍යව්‍යස්ථාදායකයට ගරු කිරීමේ වුවමනාවක් ති‍බුණේ නම් ඔක්තොබර් 26 දින හෝ අතිවිශේෂ ගැසට් පත්‍රයක් මගින් ඔකුතොබර් 31 දින හෝ ඊළඟ දිනය වූ නොවැම්බර් 5දා (හෝ නොවැම්බර් 7, 8, 9, 10, 12, 13 දින) බහුතරය පිරික්සීමට යොමු කරන්නට තැබිණි. ඒ සේ ම, ඔහු විසින් නොවැම්බර් 16 දක්වා පර්ලිමේතුව කල් දමා, පසුව ජන විරෝධය නිසා නොවැම්බර් 14 දින කැඳවීමට නියම කිරීමෙන් හැකිතාක් මුදල් හෝ වෙනත් දෑ දීම මගින් පාර්ලිමෙන්තුවේ බල තුලනය වෙනස්කිරීමට වෙනස් කරන ලදී.

තත්කාර්ය අගමැති වරයකු මෙන් ම, තතත්තාර්ය ඇමති විෂය පථන් කිහිපයක් ද මාරූ කොට තවත් අලාකාර නාඨකයක් රඟ දැක් වී ය. එයිනුඳු පෙනුනේ පාර්ලිමෙන්තු බහුතරය තකා විවිධ පක්ෂවල සාමාජීකයන් ඇමති නියෝජ්‍ය ඇමතිකම් දීම මගින් බිළිබා ගැනීමට ගන්නා වූ ප්‍රයත්නයයි. ඔවුන් විසින් පත් කරනු ලැබූ කැබිට් මන්ඩලය අවස්ථා කිහිපයකදී පත්කරනු ලැබිණි. පුදුමයට කරුණ වන්නේ මහින්ද පිලේ දරදිය ඇද්ද, මුලින් පෙරමගමන් කරුවන් කවරෙක්වත් ඒ පෙළහරේ නොමැති ‍වීම ය. ඇමතිකම් 30 ද, රාජ්‍ය ඇමතකම් හා නියෝජ්‍ය ඇමතිකස් 40ක් ද ඇත් අවස්ථාවක, ඇමති පුටු හිස්කොට තබා ගෙන ඇත්තේ ඉදිරියේදී බිළී බා ගත හැකි අයවළුන් සඳහා අවස්ථාව දීමට ය. පසුගිය දවසක ජාතික රූපවාහිනී ප්‍රවෘත්තා වලින් මහින්ද පිළය 105ක් ඇතියි කී ය. එයින් ම පෙනෙන්නෙ තවමත් පාර්ලිමෙන්තු බහුතරය සඳහා පොර කන බවකි, සත්‍ය කරුණ නම් තවමත් මහින්ද පිලට කිසිදු සැකසංකාවක් නොමැතිව ඇත්තේ 103ක මන්ත්‍රී සංඛ්‍යවක් පමණි. උක්ත ප්‍රකාශයෙන් ම පෙනෙන්නේ ජනාධිපති තුමා විසින් කර ඇති ව්‍යවස්ථා වීරෝධි කටයුත්ත හා අත්තනෝමති ප්‍රජාතන්ත්‍ර වරොධි කටයුතුත ය. තවමත් මහින්ද පාර්ෂවයට පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර බලයක් නැති සේ ය.

පසුගිය දිනයන්හි ඇති තත්ත්වයන් මෙසේ ය:

ඔක්තෝබර් 26 දින අගමැති තුමා ඉවත් කිරීමේ ගැසට් නියෝගය හා කැබිනට්ටුව විසිරවීමේ ගැසට් නියෝගය (මෙය නිකුත් කිරීම කරන ලද්දේ රාත්‍රීයේ විය හැකි ය; මෙයට හේතුව එදින පාර්ලිමෙන්තු දවසක් බැවින් පාර්ලිමෙන්තු සැසිය අවසන්වන තුරාවට ම අගමැති හා කැබිනට් අමාත්‍යවරු පාර්ලිමේන්තුවේ පිළිගැනීමට ලක් වි ය‍; ගැසට් පත්‍රය පළ කොට ඇත්තේ ඔක්තොබර් මස 27 ප.ව. 1.40පමණ ය).
ඔක්තෝබර් 26 (ප.ව. 7.40) එ.ජ.නි.ස. ජාතික ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වෙයි
ඔක්තෝබර් 26 (ප.ව. 7.50) මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති ලෙස දිව්රුම් දෙයි
ඔක්තෝබර් 27 පොලිස්පති පූජිත ජයසුන්දර නව අගමැති හමුවෙයි; ඩබ්.සී.ඩබ්හි සහය පළ කරයි;
ඔක්තොබර් 27 (පෙ.ව. 11) පාර්ලිමෙන්තුව නොවැම්බර් 16 දින දක්වා කල් දමයි.
ඔක්තෝබර් 27 අගමැති තුමා ගේ ලෙකම්වරයා ඉවත් කරයි; වෙනත් ලෙකම්වරු ඉවත් කරයි; ඩග්ලස් දෙවානන්ද සහය පළ කරයි
ඔක්තොබර් 28 වන දින රජයේ ජනමාධ්‍ය ආයතනවල මුල් පුටු වෙනස් කරයි.
ඔක්තොබර් 29 වන දින මහින්ද සමරසිංහ හා කෙහෙලිය රබුක්වැල්ල රාජ්‍ය ප්‍රකාශක ලෙස පත්වෙයි.
ඔක්තොබර් 29 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු පළමු වටය: මහින්ද රාජපක්ෂ, මහින්ද අමරවීර, සරත් අමුණුගම, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, ඩග්ලස් දේවානන්ද, විජේදාස රාජපක්ෂ, මහින්ද සමරසිංහ, වසන්ත සේනානායක, රංජීත් සියබලාපිටිය, විජිත් විජිතමුණි සොයිසා, ආරුමුගම් තොන්ඩමාන්, ෆවුසර් මුස්තාපානොවැම්බර් 1 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු දෙවන වට ය: දුමින්ද දිසානායක, දයාසිරි ජයසේකර
නොවැම්බර් 2 වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු තෙවන වට ය: එස්. බී නාවින්න,
නොවැම්බර්  4වන දින කැබිනට් ඇමතිවරු සිව්වන වට ය: දිනෙෂ් ගුණවර්ධන, වාසුදේව නානයක්කාර

මා හට කියන්න ඇත්තේ ඔක්තෝබර් 26වන දින ''ලක් ජනපති ආණ්ඩු බලය කොල්ල කෑ" බව ය.

Wednesday, October 31, 2018

ගන්ධබ්බයා කවුරුන් ද? කනවටින් නාසය අල්ලන්නාක් වැනි මහාචාර්ය කතා


පසුගිය දිනක අගමැති ඇමති ගන්ධබ්බයෝ මැයින් ලිපියක් නලින් ද සිල්වා මහාචාර්ය තුමා කාලය නැමති බොලගයට ලියා තිබුණි. එකී ලිපියේ මූලික හරය ඔක්තොබර් 26දින සිට ලියු ජනපතියේ ඔලමොට්ටල ක්‍රියා යුක්තානු යුක්ත කිරීමකි. ඔහු කෙසේ වෙතත්, මම ද නිතිය පිළිබඳ විශාරදයෝ හෝ පුහුණුව ලත්තෝ නොවෙමු. ඒ හෙයින් ඔහු ගේ තර්කය විමසීම තකා මම ඉතා පරිස්සමෙන් ව්‍යවස්ථාව පාර්ලිමේන්තු අඩවියෙන් බා ගත කො‍ට පරිශිලනය කළෙමි. නලින් ද සිලිවා මහාචාර්ය තුමා ජාතිමාමකයෙකි (සමහරුන් සිතන්නේ ඔහු ජාතිවාදීයකු බව ය). කෙසේ වෙතත් මට මෙන් ඔහුට ද රනිල් පිළිබඳ ප්‍රසන්නතාවක් නැත. ඔහුට නැත්තේ රනිල් අසිංහල, අබෞද්ධ විදේශික මුහුණුවරක් ඇත්තෙකු නිසා ය. මට ඇත්තේ ඔහු ගේ දේශපාලන හැසිරීම හා ප්‍රතිපත්ති පිළිබඳ අප්‍රසන්නතාවයකි. එහෙත් අප්‍රසන්නතාවක්, පිළිකුලක් හෝ අප්‍රියතාවක් ඇති වූ පළියට ප්‍රජාතන්ත්‍රයයි කියන්නා වූ දේශපාලන භාවිතය විකෘතියක් කිරීම අනුචිත ය. එය රනිල් මහබැංකුව කොල්ල කන්නට ඉඩ හැර, වරද වසා සිටියාක් මෙන් ම, සත්‍ය වසා, අසත්‍ය මතු කරන්න දරන ආයාසයකි. කෙලින් කිව්වහොත් නලින් ද සිල්වා මහාචාර්යතුමා කරන්නේ ද එයයි. කන්න ඕනෑවිට කබරගොයත් තලගොයා වෙයි. මහාචාර්ය තුමන් විසින් තර්ක අවම වශයෙන් අටක්වත් යුක්තායුක්ත කිරීමට යොදා ගෙන ඇත. එය විමර්ශනය කරන විට මට පෙනෙන්නේ මෛත්‍රීපාල ජනපති තුමා මෙන්, මහාචාර්ය තුමා ඔළුවෙන් හිටගෙන ව්‍යවස්ථාව කියන බවකි. එය අපහාසයට හෝ අපවාදයට කියන්නක් නොව, සැබවින් ම උඩුයටිකුරු කරන විග්‍රහකි.

1.  මහාචාර්ය තුමා ගේ පළමු තර්කය වන්නේ ජනපති තුමා හට අගමැති පත් කිරීමට ස්ව අභිමතය ඇති බවකි. ඒ සඳහා 2015 ජනාවාරි 09 වෙනිදා සහ 2018 ඔක්තෝබර් 26දා සිදු වූ සිඳුවීම් දෙක එකිනෙකට සමපාත කරයි. මෙහිදී ඔහුට අමතක වන්නේ 2015 ජනවාරි 09 දින පැවති ව්‍යවස්ථාව හා 2018 ඔක්තෝබර් 26 පවතින ව්‍යවස්ථාව සම්පූණයෙන් වෙනස් දෙකක් බව ය. පළමුව එකිනෙකට සමපාත කොට, ජනපතිගේ ක්‍රියාව ලඝු කළ නොහේ. 42(3) ඡේදයේ දැක්වෙන්නේ, "ජනාධිපතිවරයා ගේ මතය අනුව" කියන පාඨයට කොන්දේසියක් අතුලත් කොට ඇත්තේ ය. එය තමුන්ට කැමති කෙනෙකු පත් කරනු වෙනුවට "පාර්ලිමෙන්තුවේ විශ්වාසය උපරිම වශයෙන් ඇති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයා ජනාධිපති වරයා විසින් අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස පක් කළ යුතු ය" යන්න ය. ඒ සඳහා පාර්ලිමේනතුවේ අවසරය අවශ්‍ය නැතත්, "උපරිම වශයෙන් විශ්වාස" ඇති බව සනාථ විය යුතු ය. ‍එසේ නොමැති විට, කොන්දේසිය නොසැපරේ. ඒ හෙයින් වහාම පාර්ලිමෙන්තුව කැඳවා ජනපති ගත් තීරණයේ සත්‍යක්ෂණයෙන් උරගා බැලිය යුතු ය; බැලීමට අවසරයක් දිය යුතු ය.

අනෙක් අතට, පුරප්පාඩු නොවූ නිලයකට අග්‍රාමාත්‍යවරයකු පත් කිරීමෙන් ව්‍යවස්ථා අවුලක් ජනපතිතුමා හට ගැන් වූයේ ය. එය ඔලුවෙන් හිට ගෙන කීවත්, පයේ ඇඟිල්‍ලෙන් හිටගෙන කීවත්, එක එකා ලවා කීවත්, මාධ්‍ය සන්දර්ශනයෙන් කීවත්, පොස්ටර් හෝ පහලොස් රියන් හෝඩින් ගසා කීවත් ව්‍යවස්ථා උල්ලඝනය 
 වනාහි ව්‍යවස්ථා උල්ලඝනයකි. අග්‍රාමාත්‍යවරයකු පත් කරන්නට නම් පළමුව අග්‍රාමාත්‍ය ධූරය පුරප්පාඩු විය යුතු ය; පුරප්පාඩු නොවූ ධූරයකට තවෙකෙක් පත් කිරීම පය බරවාට පිටකර බේත් බදින්නා වැනි අමණ ක්‍රියාවකි.

2. උක්ත කරුණ සනාථ කිරීමට හෝ යම්තාක් පිළිගත හැකයි දැක් වීමට මහාචාර්ය තුමා 43(3) මුක්කුවට ගනී. එහි දක්වා ඇත්තේ "ජනාධිපති වරයා විසින් කවර අවස්ථාවක වුව ද, අමාත්‍ය මණ්ඩලය වෙත පවරන ලද විෂය සහ කාර්යය වෙනස් කිරීම සහ අමාත්‍ය යණ්ඩලයේ සංයුතිය වෙනස් කිරීම ද කරනු ලැබිය හැක්කේ ය" යන්න ය. ඒ හෙයින් නලින් ද සිල්වා කියන්නේ විෂය පථය වෙනස් කිරීමෙන් අමාත්‍ය මණ්ඩලය බල රහිත වන කතාවකි. මෙහිදී නලින් ද සිල්වා මහාචාර්ය තුමා කරුණු දෙකක් අමතක කොට ඇත්තේ ය. පළමුව නම් මෙය නව පත් කිරීමක් නොවන බව ය; එසේ වන්නේ නම් 43(2) කොන්දේසිය ක්‍රියාත්මක වෙමින්, "ජනාධිපතිවරයා විසින් එසේ නිශ්චය කරනු ලබන අමාත්‍යාංශ භාරව කටයුතු කිරීම සඳහා අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස් මත, අමාත්‍යංශ සංඛ්‍යාව ද ඒ අමාත්‍යවරයාට පවරන විෂය කාර්යය ද නිශ්චය කළ යුත්තේ ය" බල ගැන්වෙයි. ඒ හෙයින් පවතින අතමැති තුමා විසින් ජනාධිපති වරයා ට උපදෙස් දීම යන්නේ අදහස් වන්නේ විධායකය එකාධිකාරී ලෙස හැසිරීම පාලනය යි. මෙයට කදිම පිළිතුරක් දෙන මහාචාර්ය තුමා පවසන්නේ, 42(4) හා 43(3) ක්‍රියාවට නැංවීම තුළ ජනාධිපතිවරයා අත්තනොමතික ලෙස ක්‍රියා කර නැති බවත්, එසේ කිරීම සඳහා යම් "නිමිත්තක්" අවශ්‍ය බව ය. ඒ නිමිත්ත සපයන මහාචාර්ය තුමා රනිල්ගේ අසිංහල, අබෞද්ධ, විදේශිය ස්වභාවයත් (ජනපති තුමා ද පැවසුවේ තමන් ගේ සංස්කෘතිය හා රනිල් ගේ සංස්කෘතිය නොගැළපෙන කතාවකි) දෙමළ ජාතිවාදීත්වට උඩගෙඩි දීමත් ය. එහෙම කල්පනා කරන විට ජනාධිපති වරයකු‍ට ඕනෑම "නිමිත්තක්" මතු කොට ගෙන "ජනාධිපති වරයාගේ මතය" සකසා ගත හැකි ය. දෙවන කරුණ වන්නේ 43(3)හි ජනාධිපති වරයා බලය ක්‍රියාකරන කල, එයට ම ඇමිණු කොන්දේසියක් ඇත. එනම්, "අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ අඛණ්ඩ පැවැත්මට සහ පාර්ලිමේන්තුව වෙත අමාත්‍ය මණ්ඩලය දරන වගකීමේ අඛණ්ඩ පැවැත්මට එවැනි වෙනස් කිරීමක් බල නොපාන්නේ ය" එසේ නම් තවම නිත්‍යානුකූල (de jure) අමාත්‍ය මණ්ඩලය වන්නේ මුලින් පත් කළ අමාත්‍ය මණ්ඩලය ම ය.

3.       මහාචාර්ය තුමා නව තර්කයක් මතු කරන්නේ 46(2) භාවිත කරමින් ය; මෙය ද අනවබෝධයෙන් කියවා  පිළිබැසගත් තර්කයකි. ඔහු ගේ තර්කයට අනුව අගමැති කම පැවතිය හැකිකේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවතින තුරාවට ය. මුළු වගන්තිය මෙසේ ය: "අග්‍රාමාත්‍යවරයා (අ) ස්වකීය අත්සන යටතේ ජනාධිපති වරයා වෙත යවන ලිපියක් මගින් ස්වකීය ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වුවහෝත්; හෝ (ආ) තවදුරටතු පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීවරයකු නොවුනහොත්; හෝ මිස, ආණඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන යටතේ යම්තාක් කල් අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවතින්නේ ද ඒ තාක් කල් ස්වකීය ධූරය දරන්නේ ය." යන්න ය. ඒ හෙයින් මහාචාර්ය තුමා ගේ තර්කය වන්නේ 43(3) සිඳුවන විට 46(2) එම කරුණින් ම (ipso facto) අහෝසි වන බවකි; නැතහොත් අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ වෙනස තුළින් අගමැතිවරයා ඉවක්වන බවකි. එනම් 43(3) = 46(2). එය නිකම් පරිගියා කොට්ටේ ගියා වැනි කතාවකි. අගමැති කෙනෙකු දිවුරුම් දීමට සැලැස්වීමෙන්, පළමුවෙන් ජනාධිපති වරයා කළේ වැරද්දකි. ඒ සඳහා ඔහුට ප්‍රතිපාදන නැත; පත් කරන්නා පහ කරන්නා මය කියන (ජනාධිපති වරයා පත් කළ එනයින් ජනාධිපති වරයා හට පහ කළ හැකිය) තර්කය බොහෝ රාජ්‍ය නිලයන් සඳහා බල නොපාන්නේ ය. හොඳම නිදර්ශනය වන්නේ අග්‍රවිනිශ්චයකාර පදවිය ය. එය එසේ මෙසේ සෙලවිය හැක්කක් නොව බව පෙනුනේ නමක් ගමක් නැති මොහන් පිරිස් වැන්නෙකු ඒ පුටුවේ වසර කිහිපයක් ගන්දබ්බයකු සේ සිට සේ ය. 43 වන අග්‍රවිනිශ්‍යකාර තුමියට පසු පත් වූයේ  44 වන අග්‍රවිනිශ්‍යකාර තුමන් ශ්ම‍රීපවන්හි මහතා මිස මොහාන්න්ද පීරිස් නොවේ. පාර්ලිමේන්තු ම තම ග්‍රහණයට නතු කොට නැටු කොලම් නැටුම විගඩමක් ම විණි. මහාචාර්ව තුමාට අනුව ඔක්තෝබරි 26 සිට ඔක්තෝබර් 29 දක්වා අමාත්‍ය මණ්ඩලයක් තිබී නැත. පැහැදිලි ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ "උපරිම විශ්වාසයක්" ඇතියි දැනගත නොහැකි විට, අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසිරෙන්නේ කවර ප්‍රතිපාදනයක් යටතේ ද?


19වන සංශෝදනට පෙරාතුව ඉතා පැහැදිලි ලෙස අග්‍රාමාත්‍යතුමන් ඉවත් කිරීමේ පිළිවෙතක් පහත දැක්වෙන පරිදී තිබුණි:

"47. අග්‍රාමාත්‍යවරයා හෝ අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ අමාත්‍යවරයෙක් හෝ වෙනත් යම් අමාත්‍යවරයෙක් හෝ නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයෙක්— (අ) ජනාධිපතිවරයාගේ අත්සන යටතේ යවන ලිපියක් මගින් ඉවත් කරනු ලැබුවහොත්; හෝ (ආ) ස්වකීය අත්සන යටතේ ජනාධිපතිවරයා වෙත යවන ලිපියක් මගින් ලිපියක් මගින් ස්වකීය ධූරයෙන් අස්වුවහොත්; හෝ (ඇ) තවදුරටත් පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීවරයකු නොවුවහොත් හෝ මිස, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ විධිවිධාන යටතේ යම්තාක් කල් අමාත්‍ය මණ්ඩලය පවත්නේ ද ඒ තාක් ස්වකීය ධූරය දරන්නේ ය."  

එහෙත්, 19වන සංශෝදනය සමඟ එකී අවස්ථාව ඇහිරී ගියේ ය. අග්‍රාමත්‍යවරයා ධුරයෙන් ඉවත් වන්නේ 46(2) අනුව (අ) ජනාධිපති වරයා වෙන යවන ලිපියකින් ඉල්ලා අස්වීමෙන්; හෝ (ආ) පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීවරයකු නොවීමෙන් ය. අනෙක් අතට අමාත්‍යවරයකු ඉවත් කළ හැක්කේ 46 (3) අනුව (අ) අග්‍රාමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස් මත ජනාධිපතිවරයා විසින් ඉවත් කිරීමේ ලිපියකින්; හෝ (ආ) ජනාධිපති වරයා වෙත යවන ඉල්ලා අසවීමේ ලිපියකින්; හෝ (ඇ) පාර්ලිමෙන්තු මන්ත්‍රීවරයකු නොවූ විට ය. එයින් පිට කිසිවෙක් ඉවත් කිරීම බැලූ බැල්මට ම හැකියාවක් නැත. මෙය ජනාධිපති වරයාට මෙන් ම මහාචාර්යවරයාට ද නොතෙරෙන්නේ මන්දැයි මට ද සිතා ගත නොහැකි කරුණකි.

4.       අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසිරීම පිළිබඳ පැහැදිලි ප්‍රතිපාදන 48 වගන්තියේ ඇත්තේ ය. එහි අගමැති තුමා "අන්‍යාකාරයෙන්" ධූරය දැරිම නතර වූ අවස්ථාවට, නැවතත් 42(4) හා 43(3) ගෙනැවිත් විකාර කතාවක් ගොතයි. මෙහිදී "අන්‍යාකාරයෙන්" යන්නට පැහැදිලි නිර්වචනයක් නැති හෙයින් මෙසේ ඉලාස්ටික් නෛතික ප්‍රතිපාදන නිර්මාණය කළ නොහේ. එසේ කිරීමට ශ්‍රෙෂ්ඨාධිකරණයට ගොස් අර්තවිවරණයක් ගත යුතු ය; උසාවි පිළිබඳ විශ්වාසය බිඳුණු රටක සනරත් එන්. සිල්වා වැනි නීතිය නොපිට පෙරළා පසුව තමුන් එසේ කළ බව පිළිගත් අග්‍ර විනිශ්චය කරුවන් සිටි උපරිමාධිකරණයෙන් ලැබෙන තිණ්ඳු කිසිවෙකුටත් නිශ්චය වශයන් කවරක්දැයි කිව නොහැක. අනෙක් අතට සති දෙකට පෙර රාවය පුවත් පතේහි අගවිනිසුරු නලින් පෙරෙරා ගැන අදහස්ය දක්වමින් සයවන තැන හුන් උපරිමාධිකරණ විනිශ්චයකරුවෙකු අගවිනිසුරු වීම ගැනත්, ඔහු හා මහින්ද රාජපක්ෂයන් අතර වූ සමබන්ධතාවන් (එකම කාලයේ නීති විද්‍යලයේ සිටීම, එකට උපාධි ලැබිම හා ඡන්ද නඩුවක දී සමීප සම්බන්ධතා සලකා නඩුවෙන් ඉවත් වීම) කරුණු දැක් වීමෙන් ඉදිරි උපරිමාධිකරණ තීරණ ගැන වික්ටර් අයිවන්ගේ සන්තානයේ පවතින සැක සංකා පිළිඹිබු කරයි.

5.       අවසාන වශයෙන් මහාචාර්ය තුමා පවසන්නේ අනංමනං කතා නොකර පාර්ලිමෙන්තුවේ විශ්වාසභංගයක් ගෙනෙන ලෙස ය. එයටත් පාර්ලිමේන්තුව නොවැම්බර් 16 දක්වා කල් දමා ය. පාර්ලිමෙන්තුවේ විශ්වාසය ඇත්දැයි නැත්දැයි සිතා ගත නොහැකි තත්කාර්ය (de facto) අගමැති ගන්දබ්බයෙක් ඔක්තෝබර් 26 වන දින සිට අද දක්වා ඇත්තේ ය. ඒ ගන්ධබ්බයා සත්‍ය අගමැතියෙකැයි කියවන්නට ජනපති කැස කවා ගෙන දඟලයි. ඔළු ගෙඩි මාරු සෙල්ලමට දක්ෂ මහින්ද ගේ අත් සවී කිරීමට මන්ත්‍රීවරුන් ඩැහැ ගන්නට බැරිනම් ඔහුට ද සිදුවන්නේ වරක් ඔහු පත් කළ මොහන් පිරීස්ට වූ හදිය යි. එහෙත් ඉදිරි දිනවල පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්ට ඇමති  ධූර ලාභෙට ඇතයි බොඩ් ලැල්ලක් නෙළුම් මාවතේ පාර දිගේ ගසනු ඇත. 

6.       මෛත්‍රී ජනපති තුමා ගේ අපරිණත දේශපාලන දැක්මට මෙම පත් කිරීම හොඳම නිදර්ශනයකි. වාසුදේව කී පරිදි "මෙය පොලිටිකල් ගේමකි." හදිස්සියේ ඇති වූ කලබලයත්, මොහන් පිරීස් වැනි නීති උපදේශකයන් විසින් දුන් ව්‍යවස්ථා දිරච්ච ලණුවක අනුභව කිරීමකි. ජනාධිපති තුමාට අගමැති තුමා ඉවත් කරන්නට අවශ්‍ය නම්, පාර්ලිමෙන්තුවේ විශ්වාසභංගයක් ගෙනෙමින් පරදන්නට තිබිණි. ඒ කරන්නට හැකියාවන් නැති බව විශ්වාසභංගය දිනීමෙන් පසු නැවත ගෙන ඒමේ හැකියාවක් නැතය යන අදහසක් මට මතක ය. විශ්වාසභංගයක් ඉදිරිපත් කළ නොහැකි නම්, පසුගිය මහින්ද පාලන සම‍ය මෙන් ඔළුගෙඩි හුවමාරුක් කර පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය මහින්ද වෙත ඇති බව සනාථ කොට 42(4) ක්‍රියාවට නැංවීම ය. තෙවැනි කරුණ වන්නේ මුළු අමාත්‍ය මණ්ඩලයට විසුරුවා දැමීමට පියවර ගැනීම ය. තෙවනුව 48(1) පරිදි අගමැති ධූරයෙන් ඉවත් කරනු ලැබීම ය; මා සිතන පරිදි මෙහිදී 46(3) අමාත්‍යවරයකු ඉවත් කරන්නාක් මෙන් ලිපියක් යැවීමෙන් එය කළ හැකි වි ය. මේ කිසිවක් නොකර, දැන් කර ඇත්තේ හත්පොලේ ගාගන්නා දෙයකි. ඉතිහාසයේ පළමුවරට ඇත්තට ම තත්කාර්ය හා නිත්‍යානුකූල අගමැති වරුන් දෙදෙනෙකු පැවතීමටත්, අමාත්‍ය මණ්ඩල දෙකක් පැවතීමට ජනපති මගින් අත්තනොමතික ලෙස විධිවිධාන සැලැස්වීම ය. පාර්ලිමෙන්තුවේ උපරිම විශ්වාසය ඇත්තේ කාටදැයි ඉක්මනින් දැනගන්නා තුරු පැහැලි ලෙස මෙම ව්‍යවස්ථා අර්බුදයෙන් පිළියමක් නැත; ඒ සඳහා ඉක්මනින් පාර්ලිමේන්තුව රැස් කර විශ්වාස උරගා බලන්නේ නම් සියල්ලන්ට ම හොඳ ය. එසේ නොමැතිව කෙස් පැලෙන තර්කවලින් තමුන්ට කැමති පාර්ෂව ඔසවා තැබිමට වැර වීර්යය කිරීම නොවේ. කලින් තිබුනටත් වඩා අ‍ාණ්ඩුවක් ඇති නැති ගාණනට වැටි ඇති සේ ය. රාජ්‍ය යන්ත්‍රනය මගින් ගන්නා පියවර සඳහා වග වීමක් හා වග කීමක් නැත. රාජ්‍ය නිළධාරින් වැරදුන තැන ඔවුන් දඩුවම් විඳ හිරේ යා යුතු ය. වැඩක් කිරීම, අණක් පිළි පැදීම අවධානම් සහිත ය. රනිල් පැරදුනහොත් (බොහෝවිට විය හැකි දේ ලෙස එසේ නම්) 42 (4) යටතේ නව අගමැතිවරයකු දිවුරුම් දිය හැකි ය. හදිසියේ හෝ මහින්ද වෙත පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසය උපරිම වශයෙන් නොමැති වූවහොත් ඇතිවන තත්ත්වය අතිශයින් ම බරපතල තත්ත්වයකි. අවසානයේ පෙනෙන දෙයක් ඇත; එනම් විධායකය දත් ගැළවූ නයෙකු නොව, තව ම විස වැහැරෙන රැහිරු රුපුවෙකි. අත්‍තනොමතික ලෙස හා කිසිදු වග කීමක් වග වීමක් නැති සේ ස්වකීය මුක්තිය රස විඳින එකාධිකාරයෙකි.

Tuesday, October 30, 2018

සප්රායස් දේශපාලනය



කාලෙකට පසුව පසුගිය දින කිහිපය තුළ නැවතත් මගේ අත කට කසන්නට පටන් ගත්තේ ඇති වූ ලාංකික දේශපාලන තත්ත්වය නිසා ය. අද දවසේ උදෑසන මහින්ද රාජපක්ෂ අගමැති ධුරයේ කාර්යභාරය භාර ගත්තේ ලක් ඉතිහාසයයේ පළමු වරට දෙවරක් විධායක ජනාධිපති වරයකු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වී, අගමැති වීමේ වාර්තාව ද තබමින් ය. දේශපාලනය යනු බලය තකා කරනු ලබන අරගලකි; එහි දී ලැජ්ජා භය යන දේව ධර්මයන් අදාළ නැත.

පසුගිය සිකුරාදා දින මුළු ලක්වැසියන් සියලුදෙනා ම ජනාධිපති තුමා විසින් ස්ප්රයිස් (පුදුමයට) පත් කළේ එ.ජා.නි.ස. ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වන බවට ප්‍රකාශයක් මහින්ද අමරවීර මහතා විසින් ඉදිරිපත් කරන ලදුව, එයින් විනාඩි දහයක් යන්නටත් මත්තෙන් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂයන් අගමැති ධූරයේ දියුරුම් දීම සමඟ ය. මේ සියලු නාඨක සිඳුවන්නේ වත්මන් අගමැති රනිල් විග්‍රමසිංහ ඇමරිකාවේ හෝ සිංගපූරුවේ (ඔහු යන විදේශ ගමන් ප්‍රමාණය අනුව මට ද ගිය තැන මතක නැත) සිටිය දී ය. මෙහිදී මෛත්‍රීපාල ජනපති තුමා විසින් සදාචාරාත්මක වශයෙන් කළ යුතු පිලිවෙත් උල්ලංඝනය කොට, සියල්ල ඉටු කළේ නැවත රනිල් ගේ මුහුණ බැලීමට ඇති අප්‍රසන්නතාවය නිසා විය හැකි ය. එය පුදුමයට කරුණක් ද නොවේ. මහින්ද රාජපක්ෂ සමඟ ආප්ප කමින් පෙරදින රාත්‍රියේ සිට, 2015 අගොස්තු 14 දිනක පොදු අපේක්ෂකත්වය තකා පක්ෂවාදීත්වයන් මාරු කළ කෙනෙකුට නැවත (නැවතත්) එසේ කරන්නට අපහසු නැත. 

සමහරුන් සිහිනයක් දකිනවාදැ'යි මෙහොතකට සිතුවේ සිඳු දෙවල්වල ඇති අතිශය පුදුම සහගත තත්ත්වය නිසාවෙන් ය. එක් අතකට පුදුම වෙනනට ද හේතුවක් නැත. වසර තුනක් තිස්සේ ඊනියා එකාබද්ධ විපක්ෂ හා මහින්ද කියා සිටියේ තමුන් බලය ලබා ගන්නාවය කියා ය. සමහරුන් මෙය සිතුවේ සිංහයෝ එනවායි කෑ ගැසූ එ‍ඬේර කොළුවාගේ බේගලයක් ලෙස ය. ඒ හෙයින් පුදුමය අතිශයින් ම විශාල වි ය. කෙසේ වෙතත්, ලංකාව දැන් නම් පුදුමය දනවන තෝතැන්නකි. අනෙක් පුදුමයට හේතුව වන්නේ දේශපාලකයකු විසින් තමුන් කරනවායි කියු පොරොන්දුවක් හෝ ප්‍රකාශයක් සැබවින් ම ඉටු කිරීම යි. ඇත්තට ම ඒ ගැන මට ද පුද් ම ය. එය නියම සප්රායිස් එකකි; මාරයි බ්‍රෝ! පට්ටටටටටටටට!! පට්ට මාරයි!!!

එක් අතකට එය පුදුම වීමට හේතුවක් ද නැත. රනිල් විසින් වසර තුනක කාලයක් කර ගෙන දෑ ගැන ගල්පනා කරන විට, රනිල්ට කෙසේ වෙතත් යන්ට සිඳුවන බව ඕනෑම එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයකු ම හිත යටින් දනි.  රනිල්ට ද වන්නේ මේ වගේ වැඩය. ගිය වතාවේ වසර දෙකකයි; මෙවතාවේ වසර තුනහමාරයි! පසුගිය දා (ඔක්තොබර් 28, 2019) ජනාධිපති වරයා ගේ ජාතිය අමතා කළ ප්‍රකාශයෙන් ද, සියලු ම දොෂ අවලාද බැර කර සිටියේ ද රනිල් වෙත ය.

උද්දච්ච වූ අංහකාර වූ මිනිසුන් හට වන්නේ මෙවැනි දෑ ය. ඔවුන් ගේ මාන්නට තම වටා ඇති යථාර්ථය අවබෝධ කර ගැනීමට අවස්ථාවක් නොදේ. පසුගිය වර මහින්ද ජනාධිපති වරයාට ද වූයේ එවැන්නකි. මිනිසුන් ගේ චෝදනා තාරබර හැර ගත යුතයි කියන සමමතය අමතක නොකර මෛත්‍රී ඊයේ රාත්‍රීයේ කී දේ දෙස යොමු වෙමු. ජනාධිපති තුමා කීවේ රනිල් සාමුහිකත්වයෙන් තොර, දරදඩු, තනි මතයේ සිටින, සමීපයන් කිහිපදෙනෙකු සමඟ කටයුතු කරන, සාකච්ඡා සංවාදයට විවෘත නැති, සිංහල සංස්කෘති විරෝධී (නොගැලපෙන), දේශියත්වය නොතකන, ජනහද නොහඳුන පුද්ගලයකු බව ය. රනිල් හා ජනාධිපති තුමා අතර සංස්කෘතික මෙන් ම, දේශපාලන වෙනස්කම් ද වූ බවත් විශාල වශයෙන් කැබිනට් මණ්ඩල රැස්වීම්වල ඉවසු බවත් ජනාධිපති තුමා පැවසුවේ ය.

අද රනිල් ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටියේ මෛත්‍රීපාල ජනාධිපති තුමා පැවසුවේ අමූලික බොරුවක් බව ය. එය ද තාර බර ඉවත් කොට කල්පනා කළ ඇසිය යුතු ප්‍රකාශයකි. එසේ මා කියන්නේ රනිල් ගේ කැරට්ටුව අප දන්නා නිසා ය. ඔහු දර දඬු බව අප දන්නේ අද ඊයේ නොවේ. අන් අයගේ අදහස් නො ඉවසන, රෝයල් කොලෙජ් ගැන්සියකින් පමණක් යැපෙන පුද්ගලයකු ය. ඔහු ද පත් වූ පසු මහින්දු ගේ පවුල් ජුන්ටාවට වඩා වෙනස් පුද්ගලයකු නොවේ. රනිල් විශ්වාස කළේ රොයෙල් කොලෙජ් සගයෝ පමණි. අන් අය දෙවන කැලැසියේ ය. ඒ හෙයින් වැඩ දන්න කළ හැකි අයවළුන් කොන් කොට, සුපිරි පංතියේ පුද්ගලයන් පමණක් ස්වකීය දේශපාලය උපදෙස් සොයා ගැනීමට යෑමෙන් සාම්‍න්‍ය ජනතාවගෙන් කොන් වි ය. කළ සියල්ල කළේ කිහිපදෙනෙකු ගේ අදහසට අනුව ය. එක් චෝදනාවක් වූයේ මලික් සමරවික්‍රම හා සෙසු කිහිපදෙනෙකු මුළු ආර්ථිකයට පාලනය කළ බවකි. රවී මුදල් ඇමති කිරීමෙන් හා අර්ජුන මහෙන්ද්‍රන් මහ බැංකු මංකොල්ලයට ඉඩ දීමෙන් කළේ මාස තුනකින් තමුන් ගෙනෙන බවට කී රැඩිකල් යහපාලනය උඩුයටිකුරු කළේ ය. මෙහි ඇති අප්‍රසන්න ම, (දැන් ජනපති තුමා කරන්නාක්මෙන් කළ ජාරා ජරා වැඩය වන්නේ) වැරද්ද වූ පසු කිසි හිතක් පපුවක් නොමැතිව වරද වසා දැමීම ය. ඒ සඳහා ද නිතිඥ ගැන්සියක් පත් කොට බොරු වර්තාවක් සකසා දැමී ය. අවසානයේ ජනාධිපති කොමිසමක් පත් කරන්නටත් කරුණ දුරදිග ගොස්, අවසාන උසාවියේ නඩු යන තැනට වැඩ පත් වි ය. හිටි පාලකයන් දූෂිතයන් ලෙස පවසා, පැමිණ යහපාලනයක් ගෙනෙන්නට පොරන්දු වී 2015 ජනවාරි 8 විප්ලවය තිබිරි ගෙ‍යිම මරා දැමී ය. එහෙත් සිඳුවූ අල්ප මාත්‍ර වෙනස හා පරිවර්ථනය ගැන සිතා තුටු වි ය. අවුරුදු තුනක් පුරා කතා මිසක් කැපී පෙනෙන වැඩක් කළේ නැත; හැමදා ම ආර්ථිකය හදන ක්‍රම මිස, මිනිසුන්ට දැනෙන දෙයක් කළේ නැත.  

ඡන්ද ලබා ගැනීමට අඩු කළ අඩු කිරීම මිසක්, එතෙක් පසු කිසිවක් වැඩි කළා මිසක් අඩුවක් නැත. අවසානයේ ආර්ථික පීඩනය දැඩි සේ දැනෙන ලෙස වක්‍රාකාරයෙන් බදු ගැසුවා පමණක් නොව, අවසානායේ ඉන්දන මිළ මසින් මස වැඩි කරන මිල සූත්‍රයක් මංගල විසින් අමුතු භිතියක් ඇති කළේ ය. කිසිදු ලෙස අනාවැකි කිව නොහැකි සේ සමාජ කලබනැනියක් කළේ අමනෝඥ ලෙස ක්‍රියා කිරීමෙන් ය. මිනිසුන් ගේ චිත්ත සන්තාපය ඇති කිරීමෙන් දිනයෙන් දින මිනිසුන් ගේ අප්‍රසාදයට පත් වි ය. ආණ්ඩුව ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අප්‍රසාදයට පත් වූ අතර,  මෛත්‍රී ජනපති තුමන්  බලෙන් පත් නොකළේ නම් ඉබේ ම ඔවුන් ආණ්ඩුව මහින්දට හෝ ගෝඨාභය වෙත පවරනු ඇත. මෙම සියලු ම නාටකවල යටි අරුත ඇත්තේ මෙතැන ය. මෛත්‍රිපාල විසින් රනිල් ගේ ජනපති සිහිනය කරා යන ගමන පිළිබඳ හොඳ වැටහීමක් තිබිණි. වසර තුනක් ගැලරියට කතා කළා මිස කළ වැඩක් නැති; අල්ලපු හොරෙකු ද නැති. අසුවූවෝද උසාවියෙන් නිදොස් කොට නිදහස් කරන ලදී. එකී පසුබිමක ජනතා අප්‍රසාදය මැද මෛත්‍රි ජනපති සිහිනය බොල් දවල් දකින හීනයක් බව එත්තු ගන්නට ඇත. මෙවර ජනපතිවරණයට මෛත්‍රි, රනිල්, ගෝඨාභය තරඟ බිමට පැමිණියහොත් අත උඩින් දිනන්නේ ගෝඨාභය ය. එවිට මෛත්‍රී හට මහ උළු ගෙදර කම්බි ගණන්කරන තත්ත්වයට වැටෙන්නේ, ෆොන්සේකාට වූ හදියේ දෙවන දිගුහැරුම ලෙසින් ය. අනෙක් අතට මහින්දට ද, ගෝඨාභය ගැටලුවකි. එ‍ය පෙනෙන්නේ මහින්ද කඳවුරේ ප්‍රබලයෝ ගෝඨා‍ කෙරෙහි දක්වන අප්‍රසාදය නිසාවෙන් ය. මහින්ද කාලයට ඉඩ හැරියහොත් ඇති වන්නේ මහින්ද පාලනයක් නොව, ගෝඨා පාලනයකි; එවිට යුව රජ නාමල්ට එල්ලේනනට වැලේ වැල් නැත. ගෝඨාභයද විවිධ සම්මන්ත්‍රණ හා ආලෝකය කියා ස්ව ශක්තිය පෙන්වමින් ක්‍රමයෙන් ස්වකීය එලලයට ගමන් කරන විට, මහින්දට ඇත්තේ අගමැති වී, වෙන අතකට යොමුවන ජනප්‍රසාදය ඩැහැ ගැනීම ය. මෙන්න මෙතැනයි ඩීල් එක ඇත්තේ! මෛත්‍රීට ජනපති කමත්; මහින්දට බලයත් පසුව පුත්‍රයා රජ කිරීමේ වෑයමත් එක ගලින් ඉටුවනු ඇත.

මෛත්‍රී ගේ චොදනාවන් ද රනිල් කී ලෙස නිදහසට කරුණු දැක්වීම් ය; අමරපුරට කලින් දුමින්ද කෘෂිකර්ම ඇමති කොට, මුළු කෘෂි ක්ෂේත්‍රයට බිද වැට්ට වූයේ රනිල්ගේ දරදඬු කම නිසා ද? මෛත්‍රීගේ ඔලමොට්ටලකම නිසා ද? ඇමතිවරු පත් කිරීම්වල වගකීම ගත යුත්තේ ජනපති ය. රනිල්ගේ ගොන් පාට්වලට ද හේතුව වන්නේ ජනපති කී ලෙස එතුමන් ගේ ඉවසා වදාරා සිටිමේ උපේක්ෂා ගුණය ය. ඒහෙයින් ගහ දන්නා අයට කොළ කඩාපානු එපා!

හොරෙන් දිවුරුම් දුන් "බී"කැබිනෙට්ටුව පත් වූ අතර, නැවත වරක් මහින්ද මුදල් අමාත්‍යංශය භාර ගත්තේ ය. පසුගිය කාලයේ මෙන් පී. බී. ජයසුන්දර නොමැතිව මුදල් අමාත්‍යංශය දුවන්නේ නැත. අතිශයින් ම දූශිත චොදනාවන් ලත් හෙතෙම වරක් දෙවරක් ලෙකම් පදවිය පත් වීමට නුසුදුසු බව ලත් පුද්ගලයකි. නුතන උසාවි ඉදිරියේ චොදනා ලත් අයෙකු නමුත් ඔහු ගේ ආගමනය අනිවාර්ය වෙයි. මගේ යොජනාව වන්නේ බන්දුල ගුණවර්ධන වැනි කටමෑත දොඩවන ආර්ථික විහේසඥයකුට මුදල් ඇමති කම දුන්නේ නම් මැනවී කියා ය. මන්ද ඒවිට මස්ථකබාල්දු වූ රුපියලට පණ ගසා ඇමරිකා ඩොලරය පමණ බලවත් වෙනු ඇත. මෙවා කොණ්ඩේ බැදපු චීන්නුන්ට හරි යන හිතලු ය.  මගේ ඥාතියකු කීවේ පෙට්‍රල් ලීටරය රුපියල්  200ට ගිය ද මහින්දට යුතුකමක් යයි සිතා ඡන්දය දෙන බව ය.

මුළු පැවති ආණුවේ සියකලු දෙනම දූෂතැයි කියා මෙවර තත්වාකා‍රයෙන් (de facto) පත් කළ කැබිනෙට්ටුව පැවති හා තාමත් නිත්‍යානුකූල (de jure) කැබිනෙට්ටුවෙන් වෙනස් වන්නේ කෙසේ ද? මහින්ද අදක්ෂ මුදල් ඇමතියෙකු නොවේ ද? ඔහු පැරදුනේ ඔහු ගේ වූ දක්ෂතාවයට ද? දුෂණ චොදනා ලැබුවේ ඔහු දක්ෂ නිසා ද? මහ බැංකුවෙන් මුදල් කන්ටෙනර් පිටින් පිටත් කළ බවට ඒ කාලයේ කටකතා පැවතුනේ මුදල් ඇමතිගේ පුතා‍ගේ දක්ෂතාවයෙන් ය. එහෙත් එවකට යහපාලනයක් නොවීය; ඒ නිසා යටි මඩි ගැසුව ද නැද්දැයි සොයා ගන්නට ක්‍රමයක් නැත. නිමල් සිරිපාල පිළිබඳ දන්නෝ ඔහු ගේ ධනෝපායන ආකාර ගැන දනිති. ගුවන්තොටු පළෙ වූ කාර්යයක්ෂම නිළධාරින් එලවා දැමුවේ තමුන් ගේ  වැඩපොල පහසු කරවා ගන්නට ය. සරත් අමුණුගම ගැන ද තත්ත්වය එසේ ය. එතුමා කළ කී දෑ ලංකාවේ කෙසේවෙතත් පිටරට නම් මනස්කාන්ත ය. මෙසේ කැබිනෙට්ටුවේ කැරැක්ටුව ගැන කල්පනා කරන විට ඉගුරු දී මිරිස් ගත්ත වගේ කීමක් අපට පෙනේ. මෙම කැබිනෙට්ටුවේ අගය කළ හැකි කෙනෙකුට ඇත්තේ අධ්‍යාපන හා උසස් අධ්‍යාපන ඇමති විජයදාස රාජපක්ෂ පමණි.

මෙතන ඇති ප්‍රශ්නය වන්නේ මෛත්‍රී ජනාධිපති විසින් අගමැති පත් කළ ආකාරය යි. මෙය මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් 43 අග්‍රවිනිශ්චයවරිය වූ ශිරානි බණ්ඩාරනායක ධූරයෙන් එලවා දැමූ ආකාරයට දෙවැනි නැත. එහිදී ස්වකීය සගයා හා නිදහස් පක්ෂයේ නීතී උපදේශක මොහන් පීරිස් පත් කළ නමුත් අවසානයේ මොහන් පීරිස් හට නම්ගම් නැති තත්ත්වයකට එය පත් වි ය. එසේ ව්‍යවස්ථාවෙන් පිටත දී පාර්ලිමෙන්තුවේ බලය ඇතයි සිතිය හැකි අගමැති කෙනෙකු වෙනුවට ස්වකීය පක්ෂයේ අභිමතාර්ථයන් පෙරදැරි කළ හැකි අගමැති කෙනෙකු පත් කිරීමත් මෙසේ ය. එයට හේතුව වන්නේ පාර්ලිමෙන්තුව නොවැම්බර් 16 දක්වා කල් දැම්මේ මෙසේ ආණ්ඩුවක් තනා ගැනීමට තරම් ඔළු ගෙඩි ගණනක් නැති නිසා ය. මහින්දු පාර්ලිමෙන්තුවේ ඔළු ගෙඩි මාරු කිරීමට දක්ෂයකි. ඔහු පත්වු අවස්ථා දෙකේදීම ඔළුගෙඩි විජ්ජා දමා තුනෙන් දෙකක බලය ගත්තා පමණක් නොව, ඔහු මැරෙනතුරාවට මුගාබේ වගේ ජනපති වෙන්නට නීතී සම්පාදනය කළේ ය. නඩුත් හාමුදුරුවන් ගේ බඩුත් හාමුදුරුවන් ගේයි කියන්න අපට ඇත්තේ. මෙවර එය කර ගන්නට හැකියාවක් නොවූ බව පාර්ලිමෙන්තුව කල් දැමීමෙන් පෙනේ. මහින්ද මෛත්‍රී රැවටුවා විය හැකි ය; තමුන්ට බලය ඇතැයි බො‍රුවට පෙන්වා, අගමැති වූවා විය හැකි ය. එහෙත් මෛත්‍රීගේ  අපරිණතභාවය පෙනෙන්නේ වැල ඇදෙන ඇදෙන අතට මැස්ස ගැසීමෙන් ය. අවසානයේ වැලත් නැත; මැස්සත් නැත; මෛත්‍රීත් නැත.

අනෙක් අතට ඇති පුදුහ සහගත කරුණ නම් ආරක්ෂ ඇමති නොවූ අගමැති බැලීමට පොලිස්පතිගේ පැමිණිම ය. එයින් පෙනෙන්නනේ තුරුම්පු අදින්නේ මෛත්‍රී නොව මහින්ද ය. නරියට කුකුල් රැළ භාර දුන් පරිදි පොලිස්පති කණේ වැලිගැවෙන්නට නීතිය නමති. එකිනෙකා හිතු හිතු අතේ විකාර කරති; ජනපති පිස්සු විකාරයෙන් කටයුතු කරති. ඉදිරියේදී දෙතුන් දෙනෙකු බාවා පස්ස නොබලන තත්ත්වයක් පොලිස්සියට ඇති වන්නට ද පුළුවන. බන්දුලගේ වචනයෙන් රුපියල තවමත් මස්ථබාල්දු වෙයි. අද අගය 175.56කි. ආර්ථිකය අවප්‍රමාණය වීම පාලනයක් නැති තැනට පත් වෙයි. නීතිය අවනීතිය වී ඇති මෙහොතක, පාර්ලිමෙන්තුව කැඳවා අර්බුදය අවසාන කළ හැකි ය. එසේ නොමැති විට අරාජිත තත්ත්වයක් පත්වනවා පමණක් නොව කවර කැබිනෙට්ටුවෙන් තින්දු ගන්නේ දැයි රාජ්‍ය නිළධාරීන්ට ද ප්‍රශ්නයකි. අද රාජ්‍ය ආයතන උභතෝකොටිකයකට පත් කොට ඇත. මෛත්‍රී මොඩ වූනායයි මට සිතේ ලොකුම ස්ප්රාස්යි එක ඇත්තේ දැන් මෛත්‍රීය ය.
මතු සම්බන්ධයි. . .

Tuesday, April 3, 2018

විශ්වාසභංගය

දේශපාලන වේදීකාවේ වරින් වර විවිධ ආටක නාටක රඟ දක්වති. ඒ හා සමාන නාටකයක් විශ්වාසභංගය ලෙසින් ඊනියා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය මගින් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළේ ය. එයින් ඍජුව ම ප්‍රකාශ කළේ මහ බැංකු මගඩිය සඳහා වත්මන් අගමැතිතුමා වග කිව යුතු බවත්, ඒහෙයින් අගමැති තුමා නිලයෙන් ඉවත් කළ යුතු බවත් ය. මෙයින් සති තුනක පමණ කාලයක් රටේ අවධානය වෙනතකට හැරිණි. විශ්වාස භංගත්වය හැර වෙන යමක් පිළිබඳ රටේ කථිකාවක් නොවිණ. දින විසි හතරකට වැඩි කාලයක් විශ්වවිද්‍යාල අනධ්‍යන සේවකයන් වැඩ වරා අවසාන ය. ජොන් කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්වවිද්‍යාලය හැර, සමස්ථ විශ්වවිද්‍යාල සියල්ල ම කර්මණ්‍ය වී ඇත. විභාග කටයුතු හා අධ්‍යයන කටයුතු දින නියමයක් නොමැති ව කල් ගොස් ඇත.

සමහර පළාත්වල ජල හිඟය හා බැදී ව්‍යසන හිස ඔසවා ඇත්තේ ය. වන අලි කරදර හා වන අලින් නිසා ඇතිවන මරණ විශාල ලෙස ඉහළ ගොස් ඇතත් අගමැති බේරා ගැනීමේ කටයුතුවල නියුතු අයවළුන් මේවා අමතක කොට ඇත. නව බදු පනතක් මේ ජරමර අස්සේ සම්මත කොට ඇති අතර, ඒ පිළිබඳ සමාජ කථිකාවන් ද බැහැරට විසි වී ඇත්තේ ය. මේ සියල්ල අස්සේ බඩු මිළ ඉහළ යෑම, අයි.ඕ.සී. තෙල් මිළ ඉහළ දැමීම ආදී දහසකුත් දේ සිදු වුව ද, විශ්වාසභංගයක් යන දුම් වළා පටලයෙන් යථාර්ථය වැසී ඇත.

මේ අතර අනුශංගීක නාටක ජවනිකා ද රඟ දැක්වෙයි. විජයංග අමරතුංගගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම හා ගෝඨාභය අත්අඩංගුවට ගැනීම වැනි කථිකා එවැනි ඉසුලු විසුලු ය. අද දවසේ කටුනායක ගුවන්තොට වසා වැඩවර්ජනයක් සිඳු වෙමින් පවති. තැනින්තැන පොහොට්ටු සභාවන් පිපෙමින් පවති. අදදු පිලියන්දල නගර සභාවේ පොහොට්ටු නාගරාධිපති පිළිගැනීමේ උත්සවයක් උත්කර්ෂවත් ලෙස පැවතිණි.

 මේ අතර ගෝඨාභය ආර්ථික පරිපාලනය ගැන ඉගෙන ගන්න චීනයට ගිය කතාවකුත් අසන්නට ලැබේ. බොහෝ විට  මෙයදු ගෝඨා ජනපති කරන්නට කැස කවන්නන්ගේ බෙගලයක් වන්නට පුළුවන. එසේ නැතහොත් චීනය මීළඟ ජනපති තමුන්ගේ න්‍යායන්ට අනුව ක්‍රියාකරන්නෙකු කිරීමේ අපේක්ෂාවෙන් ගෝඨාට අත්පොත් තබනවා විය හැකි ය. චීනය ගොඩ බිමින් යුරෝපය දක්වා මහ පාරක් සකසයි. දැනටමත් දුම්රිය සේවා ලන්ඩනයේ සිට චීනය දක්වා අරභා ඇත්තේ ය. සමුද්‍ර සේද මාවත තැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් ලංකාව බදු ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක යෙදී සිටින චීනය, ගෝඨා ලවා පහසුවෙන් එවැන් දෑ කිරීමට උත්සහ දරනවා ද විය හැකි ය. කෙසේ වෙතත් ගෝඨාභය යටතේ ඇති රට මිලිටරිකරණයෙන් යුත් ආඥාදායක පාලනයක් වනු නොවනුමාන ය. එවිට හම්බන්තොට වැසියෝ වර්ජනය කර අවසන් ය. එහේ මෙහේ තිබෙන වර්ජන හා නිදහස අහවර ය. මහින්ද පාලනය යටතේ කාටුනයකින් වත් ගෝඨා දකින්නට නො ලැබුනේ ඔහු ගේ වූ භ්‍රන්තික තේජස නිසාවෙන් ය. මිග් යනා ගණුදෙණුව ගැන ලියූ ලසන්ත පරලොව ගියේ ය; ඒ පිළිබඳ අසු වූ සැකකරු බන්ධනාගාරයේ ද, රථයේ රියදුරු හදිසි රිය අනතුරකින් ද ලසන්ත හමුවට යාමෙන් ය. මේ කොටස ලියන මම ද සුදු වැන් රියකින්, අවසන් ගමන් යෑමට හොඳවයින් අවස්ථාවක් ඇත.

කෙසේ වෙතතත් අප කථා කරමින් සිටියේ විශ්වාසභාංගය පිළිබඳ ය. රනිල් හා යහපාලන ආණ්ඩුව දැනටමත් ජනතාවගේ විශ්වාසය අමු අමුවේ භංග කොට ඇත්තේ ය. වසර තුනක් පුරා කළ දෙයක් නැත. යුක්තිය ඉටු කරනු වෙනුවට අපරාධකරුවන් නිදහසේ සිටින්නට අවස්ථාව දුන්නේ ඩීලි පිට ය. රනිල් සිතුවේ තමුන් 2020 ජනපති වීමට ය. එයට රෝයල් හොරෙකු ලවා සල්ලි හොරා කෑ හ. ඔහු ගේ අත්තනොමතික ක්‍රියාපටිපාටිය ද, අන් මත නො ඉවසීම ද, වෙනත් විකල්ප අදහස් ඇසීමට මැළිකම ද, රෝයල් ගැන්සියේ පාලනය ද, දැඩි පළි ගැනීමේ පිළිවෙත් නිසා ඔහු දැන් ඉතිහාසයේ කුණු කූඩයට වැටී ඇත. පාර්ලිමේන්තුවේ විශ්වාසභාංගය හෙ‍ට පරදින්නට අවශ්‍ය නැත; මන්ද ඔහු දැනටමත් ජනතාවගේ විශ්වාසය භංග කොට ඇත. ඊනියා ඒකාබද්ධ විපක්ෂය කළේ රනිල් හට එල්ල වී ඇති මහ බැංකු මංකොල්ලය පිළිබඳ චෝදනාවන්ගෙන් ඔහු බේරා ගැනීමට ය. මුදල් බලෙන් හෝ වෙනත් කවර හෝ හේතුවක් මත රනිල් විශ්වාසභංගය ජය ගත හොත් ඔහුට එදිරිව ඇති මහ බැංකු මංකොල්ලය පිළිබඳ චෝදනාවලින් ඔහු නිදහස් වන්නේ ය. අපි හෙට ප.ව. 9.30 වන තෙක් බලා සිටිමු෴෴෴


Saturday, March 17, 2018

කම්කරු මැදුරේ මහදැන මුත්තා ගේ බේරුම්කරණය


මා එක්තරා අතකට විප්ලවවාදියෙක්මි. අනෙක් අතට මානව අයිතින්, යුක්තිය පිළිබඳ උමත්තක වූවෙක්මි. මා සැම විටම සිතා සිටියේ ලංකාවේ කම්කරු නීතීය සාධාරණ හා කම්කරුවන් සඳහා යුක්තිය ඉටුවන බවකි. සමහර කතා මා අසා තිබුනේ ආයතන මගින් අල්ලස් හෝ යම් වරප්‍රසාධයන් භාවිත කොට නීති කණපිට හරවන බවකි. අනෙක් අතට සමහර අර්ථසාධක ගැනීමට ලතවන වයස් ගත පුද්ගලන්ගේ කතා පිළිබඳ ඇසීමෙක් මුළු කම්කරු අමාත්‍යංශය පිළිබඳ දැඩි පිළිකුළක් හා වෛරයක් ඇති වෙයි. එහෙත් පසුගිය දිනක කම්කරු  අමාත්‍යංශයයේ සේව්‍ය-සෙවක බේරුම්කරණය පිළිබඳ කැකිල්ලේ නඩු තීණ්දුවක් අසන්නට  ලැබිණි. ඒ මා වැඩ කරන ආයතනයේ ය.

මා වැඩ කරන්නේ අධ්‍යපනය සඳහා සම්බන්ධ ආගමික ආයතනයක ය. එහි වසර පහළොවකට වැඩි කාලයක් වැඩ කරමි. ඒකී ආයතනය ආරම්භ කළ කාලයේ සිට ම, ඉතා සමීපව වැඩ කළ අතර, වසර හතක පමණ අධ්‍යපනය හදාරා පසුව පශ්චාත් උපාධිය කිරීමේන පසු ද, දිගට ම ඒ ආයතනයේ ඉගැන් වීම් කටයුතුවල නිරත වි ය. මේ කතාව ආරම්භවන්නේ දැනට වසර හත අටකකට පමණ පෙර සිට ය. එකී ආයතනයේ අධ්‍යපනය ලැබීමට නියුන් සහෝදරයන් දෙදෙනෙකු දකුණු ප්‍රදේශය සිට පැමිණේ. ඔවුන් කලින් අධ්‍යපනය ලැබූ ආයතයේ මෙන් ම, රැකියා කළ ආයකනවල චොදනා නිසා ඉවතට දැමූ හෝ කොන් කරනු ලැබූවෝ වූ හ. ඒ හෙයින් බහුතර ගුරුවරුන් ගේ විරෝධතා මැද ඔවුන් අධ්‍යපනය සඳහා අවස්ථාවක් දෙන සේ අයඳුම් කළ කෙනෙක් ද මා ය. ඒ මගේ විප්ලව වාදීත්වය හා මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ වූ විශවාසය නිසා ය. මා සිතන්නේ කවරෙකු හෝ යහපත් අවස්ථාවන් හා ආගමික ආභාසයන් ලැබූ විට යහපතට හැරෙන බව ය (මා බොළඳ අදහස් ඇත්තෙකු සේ ඔබට සිතෙන්නට ඇත). කෙසේ වෙතත්, ඒ පිළිබඳ මට කණගාටුවක් නොවන්නේ එයින් එක් සහෝදරයකු අද ගෞරවනීය සේවයක් කරනා බැවින් ය.මේ කතාව අනෙකා ගැන ය.

ඔවුන් ශිෂ්‍යන් ව සිටි සමයේ අපගේ එක් ප්‍රධානියකු විසින් ඔවුන් ගේ දුක නිතර නිතර අසා, කාරුණික හදවතින් ආයතනයේ පොත් විකිණිම සඳහා යම් ගාස්තුවක් ගෙවීමට තීරණය කරයි. ආරම්භයේ සිට ම, ඔවුන් ශිෂ්‍යයන් බැවින් ඒ භූමිකාවෙන් පොත් විකිණිම හා බෙදා හැරීම සඳහා යොදා ගන්නා ලදී. කිසි විටකත් ඔවුන් ආයතනයේ සෙවකයකු නොවී ය. එකී කාලය තුළ ඔවුන් ගාස්තු ගෙවා ඉගෙන ගත් අතර, ඔවුන් හඳුනවා දෙන පිණිස ලිපියක් මෙම ප්‍රධානියා විසින් දී තිබිණි. මෙසේ අධ්‍යපනය ලබන අඩු ආදයම් ලබන ලාභින් තවත් සිසුන් හය දෙනෙකු ද මෙසේ පොත් බෙදා හැරීමට යොදා ගනී. අවසානයේ දී ‍වසරක හෝ දෙකක කාලයක් තුළ මෙම උපකාර ක්‍රමය අත්හැර දමුනු ලැබේ. එහිදී ඔවුන් ගේ සමඟ ම වැඩ කරන කෙනෙකු ආයතනයට බඳාවා ගන්නා අතර, ඔහුට යම් යම් වර ප්‍රසාද ප්‍රධානියා තුළින් ලැබේ. මේ පිළිබඳ දැඩි ඊර්ෂ්‍යවෙන් පසුවන කතා නායකයා ද විවිධ වූ දක් ගැහැ‍ට කියා කීය කීය හෝ තඩා වඩා ගැනීමට පටන් ගනී. අවසානයේ මෙම ප්‍රධානියා තාවකාලික වශයෙන් වැඩ කළ බැවින්, ඔහු නික්ම ගිය පසු, තවත් ප්‍රධානියකු පත්වන අතර, ඔහු විසින් නිල වශයෙන් ඔහු ගත් දෑ නැවත භාර දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටි. අවසානයේ දී පොලිස්සිය දක්වා දුර දිග යාමෙන් ඔහු පොලිස්සියේ දී තමුන් සන්තයේ තබා ගත් පොත් භාර දෙයි. ඒතැන් පසුව ඔහු විසින් විවිධ ආයතන ලබා පදී ගැනීමේ ව්‍යාපෘතියක එළඹෙයි. පළමුවෙන් ම පැමැනේනේ පාරිභෝගීක අධිකාරීයේ නියෝජිතයන් ය. ඔවුන් විභාග කොට පෙන්වා දෙන්නේ මෙම පොත් වල මිල මුද්‍රණය නොකර ඇති බවකි. ඒ සඳහා දඩයක් නියම කළා දැයි මතන නැත. දෙවනුව, තොවනුව, මෙසේ රජයේ අධිකාරීන් අප අයතනය හඹා විටින් විට කඩා පනී. මේ සියල්ල එක් දුෂ්ට පුද්ගලයකු ගේ පලි ගැනීමේ ව්‍යාපෘතිය ගෙතු කතාවන් ය.

එහෙත් කතාවස්තුව මස්තක ප්‍රාප්තවන්නේ කම්කරු අමාත්‍යංශයේ ඔහු විසින් කරන ලද පැමිණිල්ලකින් ය. ඔහු එහිදී කියා සිටින්නේ තමුන් මෙම ආයතනයේ සේවයකු බවත්, ඔහු වැඩ කළ කාලය සඳහා අයවිය යුතු අර්ථසාධන නො ගෙවා ඇති බවත් අයුතු ලෙස ඉවත් කොට ඇති බවත් ය. මෙහිදී විමර්ශනයක් මෙහෙය වන අතර රාජ්‍ය නිළධාරීයා විසින් ආයතනය හට දොෂාරෝපනය කිරීමට පටන් ගෙන විමර්ශනය ආරම්භ වීමටත් පෙර, තීරණය ගෙන ඔහු සේවකයකු බව දක්වයි. ඒ සඳහා ඔහු විසින් දක්වන්නේ ආයතනය විසින් දුන් හඳුන්වා දෙන ලිපිය ය. ඒ අවස්ථාවේදී ඔහු විසින් ආයතනයට සේවකයාව අයවිය යුතු මුදල ලෙස නමදහසක පමණ මුදලක් අය විය යුතු බව දක්වයි. ‍ විමර්ෂණය විධිමත් ව ආරම්භ වීමට පෙර, ඒකපාර්ෂිය ලෙස නඩුඅසා, ජූරී තීර්ණය කොට, වරද කරු කොට දණ්ඩනයක් ද නියම කර නිදහසට කරුණු දක්වන්නයි මේ රාජ්‍ය නිළධාරියා ආයතන ප්‍රධානියාට දක්වයි. ඉතා පහසුවෙන් මේ මුදල ගෙවීම හැකියාව තිබුණ ද, මා සේවය කරන ආයතනය ආගමික ආයතනයක් බැවින් මුදල ගෙවීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ වංචාවට හා අයුක්තිමය තීණ්දුවක් නිසාවෙන් ය.

වසරක දෙකක් පමණ කාලයක් මෙම විමර්ෂණය දික් ගැස්සෙන අතර, එක් අවස්ථාවක දී මෙම ලිපිය පිළිබඳ මතභේදයක් හට ගනී. මෙම ලිපිය අපගේ සේවකයන් හට ලබාදී ඇති ලිපියක් නොවන බවට කරුණු දැක් වූව ද, එක එල්ලේ ම, නිළධාරියා පැවසුවේ ලිපිය වලංගු බව ය. මෙයට අමතර ව උක්ත පුද්ගලයා ස්වකීය සේවකභාවය සඳහා ඉදිරිපත් කළේ ව්‍යාජ හැඳුනුම් පතක් සහ සොරා ගත් රිසිට් පොතකි. එහෙත් අප අයතනය මගින් පැමිණිමේ ලේඛනය, සේවකයකු දෙන ස්ථිර කිරීමේ ලිපිය, අර්ථසාධක ලියවිලි, සත්‍ය හැඳුනුම්පත්, ඔහු සමඟ වැඩ කළ අයගේ දියුරුම් ප්‍රකාශ හා ශිෂ්‍යභාවය සනාථ කරන ලිපිලේඛන ආදී සාක්ෂි රාශියක් ඉදිරිපත් කළේ ය. එහෙත් රාජ්‍ය නිළධාරීයා විසින් සොරා ගත් රිසිටි හා ව්‍යාජ සේවක හැඳුනුපත් ඉදිරිපත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් පොලිස්සියට අල්ලා දිය යුතු පුද්ගලයා විපක්ෂව ඇති සාක්ෂි රාශිය පරදා සේවකයකු බව ඒකමතිකව පිළි ගන්නා ලදී. ආයතනය විසින් ආයාචනයට ඉල්ලූ විට ඔහුට ඉහළින් ඇති නිළධාරියකු වෙත ඉදිරිපත් කළ අතර, වැසි සැලකිල්ලක් නොගෙන ම, ඔහු සේවයකු බව තිරණය කොට උසාවියේ තීරණ්ය සඳහා යොමු කෙ‍රිණි. ස්වභාවික යුක්තිය මෙසේ අමු අමුවේ මරණු ලැබ, කැකිල්ලේ තීණ්ඳුවක් දෙනු ලැබිණි.
එවිය ආයතනය සිතා සිටියේ උසාවියෙන් යුක්තියක් ඉටුවනු ඇති බවකි; එහෙත් සිඳු වූයේ අනෙකකි. උසාවිය දන්වා තිබුණේ සමථයට පත් වීම සඳහා කටයුතු කර ඇති බැවින් ද, යුක්ති සහගත ලෙස තිණ්ඳු කර ඇති බැවින් ද, උසාවිය මගින් ගත් තීරණය ක්‍රියාවට  නැංවීමේ නියෝගය දීම පමණක් සිඳු කරන බව ය. එහිදී පුන පුනා අසාධාරණය ගැන පැවසුව ද, නෛතික ප්‍රතිපාදන මගින් එවැනි තීරණයක් හැරවිය නොහැකි බව දැක් වි ය.  අවසානයේ දණ්ඩණය පත් කොට, ඇප ගෙවන තුරු සමාජයේ ඉතා ඉහළ පිළිගැනීමක් ඇති ප්‍රධානියා කූඩු කරනු ලැබි ය. උසාවියේ දී ගෙවිය යුතු මුදල් ගෙවා අවසානයකට පත් කරණු ලැබිණි.

එහෙත් ගැටලුව එතැනින් අවසන් වූයේ නැත; වසර පහක කාලය තුළ වරින් වර කම්කරු අමාත්‍යංශයෙ බේරුම් කරුවන් විසින් වැරදි ලෙස ගණනය කර ඇති බව දක්වමින්, වරින් වර මුදල් ගෙවීමට අණ කරනු ලැබිණි. එක වදකට (නොකළ සහ යුක්තිය කනපිට පෙරළු) කිහිපවරක් දඩ ගෙවීමට සිඳු වි ය. අවසාන සිඳුවීම සිඳු වූයේ පසුගිය සතියේ ය. නැවත වරක් ගෙවිය යුතු මුදල වැරදි ලෙස ගණණය ‍කර ඇති බව දක්වමින් තවත් මුදලක් ගෙවීමට විමර්ෂණයක් ඇති බව දන්වා තිබිණි. එහිදී ප්‍රධානියා දැක් වූයේ පහසුවෙන් මුදල ගෙවිය හැකි වුව ද, ආගමික ආයතනයක් බැවින් යුත්තිය සාධාරණත්වය වෙනුවෙන් ප්‍රතිපත්ති ගරුඛ විය යුතු නිසා වසර පහක පමණ කාලයක් අන්සි ලෙස දුක් ගැහට විදිනට ද, චිත්ත පීඩාවට විඳින්නට සිඳු වූ බවත්, අතිශයින් ලජ්ජා සහගත ලෙස අයුක්ති සහගත ලෙස උසාවි කූඩුවට දැමූ බවටත්, රජයේ නියෝජිතයකු ලෙස මෙසේ රජය රටේ වෘත්තිකයන්ට කරණ පිඩාව පිළිබඳ දුක්වන පවසා පැමිණ ඇත. තවද කම්කරු අමාත්‍යංශයේ එකී නිධාරින්ට තමුන් ගේ ගණණය කිරීම වැරදි බව දක්වා ලිපියක් එවන සේ පවසා පැමිණ ඇත. එකම වරදකට කිහිපවිටක්මේ වරින්වර දණ්ඩනයන් ඉදිරිපත් කිරීමක් කළ නොහේ. එය ස්වභාවික යුකතියට හෝ ව්‍යවස්ථාවේ ඇති සම්පාදනයන්ට එරෙහි ය. උක්ත ගැටලුවෙහි  අවසානයක් නැතිවනු නොවනු මානය; කම්කරු මහදැන මුත්තලාගේ දඪුවන් දීමේ හා අලාභ ගෙවීමේ නියමයන් ගේ අවසානයක් ද නොමැති වනු ඇත. 

මෙයට ප්‍රධාන හේතුව වන්නේ යුක්තිය පසඳලීම, සාක්ෂි විභාගය හා මෙහෙයවීම, විනිශ්‍ය ප්‍රධානය වැනි විශේෂඥ දැනුමක් ඇතිව කළ යුතු කාර්යයක්, නිළධාරීවාදයෙන් පිරි, අකාර්යෂ්‍යම, අදම, මුග්ධ, රාජ්‍ය නිළධාරි තන්ත්‍රයක යටතේ පැවතීම ය.

එක් කම්නිකරු ළධාරික් පැවසුවේ 3000ක සේවක පිරිසකගෙන් යුත් කර්මාන්ත ශාලාවක එක් සේවකයකු විසින් වෛරි සහගත ලෙස කළ පැමිණිල්ලක් වසර ගණනාවක් ඇද ගෙන විත් එහි ප්‍රධානියා කම්කරු නිළධාරින් විසින් අධික ලෙස වෙහෙසට පත් කළ බව ය. අවසානයේ ඇති වූ බේරුම් කරණයේ දී, කර්මාන්ත ශලාව වසා දැමීමට සිඳු විය. ඒ නිසා අවසානයේ එක් සේවකයකුට යුක්තිය පසඳලීමේ මුවාවෙන් 3000ක සේවක පිරිසකට රැකියා අහිමි කළේ ය. මෙවැනි අත්තනෝමතික ක්‍රියාවන් වැළැක්වීම සඳහා දේශපාලනය දර්ශනයකු හෝ අභිමකයක් නොමැත. ඒ හෙයින් අනාගතයේ දී ද කැකිල්ලේ නඩූ තීණ්ඳුවල අවසානයක් නැත.

මා ව්‍යාපරාකයන්, කර්මාන්ත කරුවන් සහ වෙනත් සේවකයන් යොදා ගෙන කටයුතු කරන අය වෙත අවවාදයක් ලියා තබන්නට කැමැත්තෙමි. ඒ නම් කම්කරු බේරුම්කරණයකට ඔබට යාමට සිඳු වේ නම් ඔවුන් විසින් දෙන කිසිඳු ලියවිල්ලක අත්සන් නොකරන්න. ඔබ යුක්තියක් වන්නනේයයි සිතා විමර්ශනයට කැමැත්ත පළ කොට අත්සන් කළේ නම් අත්තනොමතික නිළධාරියකු ගේ අමනෝඥ, බොළඳ, සුදුසු කමක් නොමැති ලාමක තීරණ සඳහා අවධානමක වැටේ. මොවුන් නීති ක්ෂෙත්‍රයේ හෝ  යුකිත්තිය පසඳලීම පිළිබඳ කිසිදු සුදුසුකමක් නැති නිළධාරීවාදීන් ය. ඒ හෙයින් ඔවුන් ‍ගේ තීර්ණ අසාධාරණ බව දැක් වීමට හෝ අභියාචනකය කළ හැකි නිසි බුද්ධිමත් නිඝධාරින් සහිත ක්‍රමවේදයක් නැත. අනෙක් අතට අල්ලස් අතිනත මාරුවන්නේදැයි අපි නොදනිමු. එහෙත් යමක් විශවාසයෙන් කිව හැකි කැකිල්ලේ තිරීණයක් නම වසර ගණනක කල් මැරීමෙන් පසු ඇතිවෙයි. මෙය කියවන්නෝ මුලින් කී මුදල ගෙවා බෙරෙන්නට තිබුනේයයි  තර්ක කළ හැකි ය. එහෙත් ඒ අය විසින් වරනි වර ගණන් බැලීම වැරඳුන බව පවසා නාවත නැවත මුදල් ඉල්ලීම් එයින් අවසන් වන්නේ නැත. උක්ත සිද්ධියෙදී සිව්වතාවක් ගණන් හදා වරින් වර මුදල් ගෙවීමට තිණ්ඳු දී ඇත. ඒ හෙයින් කැකිල්‍ලේ තිණ්ඳු නිසැක ය. කිසිඳු ලියවිල්ලකට අත්සන් නොකරන්න වඟ බලා ගන්න. එවිට මෙවැනි මොඩ නිළධාරින්ට උසාවියේ දී ඔබ කූඩූ කිරීමේ හැකියාවක් නැත. උසාවියෙන් අඩුම තරමේ යුක්තිය පසඳලීමට සුදුසු පුහුණුලත් විනිශ්චය කරුවන් ඇති බැවින් යම් සාධාරණයක් හෝ ලැබෙනු ඇත.

සමථ මණ්ඩල පිළිබඳ කියන්නට ඇත්තේ ද මෙවැනි ම කතාවකි. සමථ මණ්ඩපවල සිටින්නන් නිසි අධිකරණය හා යුක්තිය පසඳලීමට සුදුසු කමක් ඇතිතෝ නොවන නිසා බලවත් අයට පහසුවෙන් සමථයට පත් කිරීමක් කර ගත හැකි ය. වින්දිතයාව විරුද්ධ දණ්ඩනය පැවැත් වීම ද, යුක්තිය ඉටු නොවීම බහුලව සිඳු වෙයි. මමථ මණ්ඩලවල දුර්වලතා ගැන යම් යම් දේ විවෘත විශ්වවිද්‍යලයේ අපගේ කතිකාචාර්යවරයකු වූ අචාර්ය සේපාලිකා වැලිකල මහත්මිය කියනු මට මතක ය. මේ සඳහා හොඳම නිදර්ශනය දක්නට ඇත්තේ ප්‍රගත් එක්නැලිගොඩ ඝාතන නඩුවේදී ඔහුගේ භාර්යාවට ඥානසාර හිමියන් විසින් කළ බැණ වැදීමක් සමථ මණ්ඩලයට යොමු කරනු ලැබිණි. එහිදී සමථ මණ්ඩලට ඥානසාර හිමියන් වැඩම ("වැඩම" යන වචනය යෙදීමට පමණ නොවටින නමුත්, චිවරධාරී නිසා යොදමි) කළ විට, මුළු සමථ මණ්ඩලයේ සාමාජීකයන් ම අපේ හාමුදුරුවනේ කියා වැඳ වැටී, සමථ මණ්ඩලයේ අසුන් ගත් හ. අවසානය් ඔවුන් ගේ උපදේශ වූයේ මෙවැනි මහණ හිමි නමකට විරුද්ධ උසාවිය නොගොස් සාමාදාන වන ලෙස ය. අවසානයේ එක්නැලිගොඩ මහත්මිය කියා සිටියේ තමුන් උසාවියෙන් සාධාරණත්වය අපේක්ෂා කරන බවත් තමුන්ගේ ආත්ම ගරුත්වය කෙළසමින්, බොදුණු තමට නිගා කරමින් හැසිරුණු කොනෙකු සමඟ සමාදාන නොවන බව ය.

නොදන්නා අයගේ යුක්තිය පසඳලීම විසිදෙවන ශතවර්ශයේ මහදැන මුත්තලාගේ නඩූ විසදීම් වගේ නොවේ ද?


Related Posts with Thumbnails

මහින්ද පාළනය අළුගසා මීනිවළෙන් නැඟිටුණු වගයි: ඔබට සුබ අනාගතයක්!

    පසුගිය දිනක ජාතික පුවත්පතක වූ කාටුනක් මගින් පෙන්වූයේ "අප්පච්චි මැරිලා නෑ" කියමින් මීනී පෙට්ටියකින් නැඟී සිටින විජිත් ...