පුර්වාදර්ෂ

මුළු වසර පුරාවට විවිධ වූ නරක පුර්වාදර්ශ රාශියක් පෙළ ගැසිණු දක්නට වි ය. ලංකාවේ මුළු දේශපාලන ඉතිහාසයේ බහුතර වශයෙන් ම දක්නට ඇත්තේ වැරදි පුර්වාදර්ෂයන් ය. අද්‍යතනයේ මහජනතාව ද වැරදිපුර්වාදර්ෂ අනුගමනය කරන්නේ අකර්මන්‍ය දේශපාල රාජ්‍ය පාලනයේ අවධානය දිනා ගැනීමට ය. හන්දි ගානේ උද්ඝෝෂණ ගැන කතා කිරීමේ දී ලිප්ටන් වටරවුම අමතක කළ නො හේ.  වරක් මා ද දෙමළ ජනතාව පොදි බැඳ වව්නියාවට ගාල් කිරීමේ ආණ්ඩුවේ බලහත්කාර ක්‍රියාවකට විරෝධය පා එහි උද්ඝෝෂණයකට සහභාගී වුනෙමි. එක් සහභාගී වූවෙකු ගේ අදහසක් වූයේ විරෝධය පාමින් අප පාර හරහා ලිප්ටන් වටරවුම වටා යා යුතු බව ය. එහි අරමුණ වූයේ එක්තරා අතකට රථ ගමනාගමනයට මද වශයෙන් බාධා කිරීම ය. එහෙත් මා ඒ අදහසට එකඟ නොවුනෙමි. කෙසේ වෙතත් සමහරෙක් ගමන් ගත් දී අප කිහිපදෙනෙකු එක් පසක වී විරෝධය පැ හ. කෙසේ වෙතත් මහමාර්ග අවහිර කිරීම් බහුල ව සිඳු වූයේ අබලන් මාවත් තනා ගැනීම සඳහා ගත් උත්සහයන්ගෙන් ය. වරින් වර, එළවළු විකුණාගත නොහැකි වීම, අලි ප්‍රහාර, පාසල්වල අර්බුධ හෝ ගම්වල පොදුවාඩ කරවා ගැනීමට මහමාර්ග අවහිර කළහ. එහි උච්ඡස්ථානය වූදේ මුහුදු ගොස් කුණාටුවකට අසු වූ ධිවරයන් පිරිසක් ගලවා ගැනීමට දුම්රිය මාර්ගය අවහිර කිරීම ය. එය සුවිශේෂ පුවතක් වීම සමඟ රාගමආසන්නයේ දුම්රිය මාර්ගය අහුරා දුම්රිය රාශියක් ප්‍රාණ ඇපයේ තබා ගත්තේ බලවතුන්ගේ ඉඩම්වල භෞමික අඛණ්ඩතාව සඳහා  ‘අධිවේගී මාර්ගය’ විතැන් වී අහිංසක දුප්පත් මිනිසුන්ගේ දෙපොල යටකරගෙන යාම නිසා ය. එහි මෑත සිඳුවීම වන්නේ රතුපස්වල ග්‍රාමයේ ජල දූෂණයකට එරෙහි කළ උද්ඝෝෂනයකින් ය. මහමග හරස් කිරීම සාපරාධි ක්‍රියාවකි. අවුරුදු තරඟ පැවැත්වීමට හෝ ක්‍රිඩා පිට නොමැති විට මහමග බදු ගැනීම ද එක සේ වැරදි ය. දෙවන වැරදි පුර්වාදර්ෂය වන්නේ රජයේ හමුදාව සිවිල් කටයුතුවලට කටදැමීම ය. බොහෝ සිවිල් ජනතාව විසින් කළ යුතු දෑ මිලිටරිය විසින් කිරීමට පටන් ගෙන ඇත්තේ සිවිල් වැසියන් විරැකියාවට පත් කිරීමෙන් ය. නිදර්ශනයක් ලෙස ගොඩනැගීම් කටයුතු, එළවළු පළතුරු වගාව හා වෙළඳාම, ආහාර වෙළෙඳාම ආදිය නිදසුන් කිහිපයක් ය. ඒ හෙයින්, ඔවුන් ද, රතුපස්වල ග්‍රාමයේ සිදුවීමට හොට දැමීමට සිතන්නට ඇත. එසේ නැතහොත් අලුතින් පත් වූ හමුදාපති හට වැඩ පෙන්වන්නට මෙජර්වරයකුට සිතෙන්නට ඇත. සීමාවක් හෝ හේතුවක් නොමැති ව, වීරත්වයේ සංකේතයක් වීමට උත්සහ දරන ආරක්ෂක ලේකම් ගේ වුවමනාවට හෝ වීර ක්‍රියා කරන්නට හමුදාභටයන් හට සිතවන්නට ඇත. පාරිසරික හෝ කාර්මාන්ත අමාත්‍යංශය හෝ ප්‍රාදේශිය පළාත් හෝ නගර සභාවක් හෝ අවම වශයෙන් පොලිසිය විසින් කළ යුතු  කටයුත්තකට ආරක්ෂක ලේකම් වරයා මැදිහත් වී ඇත්තේ කිසි අරුතක් නොමැතිව ය (ආරක්ෂක ලේකම් තුමා ගේ මැදිහත් වීමෙන්  විවිධ මාෆියාවන් බිඳ හෙළිම නම් අගනේ ය; එහෙත් මෙහි ඔහුට ඇඟිලි දැමීමට දෙයක් නැත). ආරක්ෂක අංශ දේශපාලන අරමුණු කරා මෙහෙයවන විට දී ඇති වන්නේ අනිටු ප්‍රතිපල ය. රූකාන්ත-චන්ද්‍රලේකා යුවලට කළ අනිටු ක්‍රියාවේ සිට ‍ෆොන්සේකා මැතිදුන් සිර ගත කිරීම දක්වා ගත් තීරණ අනුවේදනීය ය. එහි උච්ඡස්ථානය හමුදාවට අයිති නැති ලෙස ජනතා හැසරවීමකට ගොස්, වෙඩි තබා දැනට එක් පුද්ගලයකු මරා දමා, හතළිස් ගණනක් තුවාල කර දැමීම ය. කැරළි මරධනය පොලිස්සිය සතු කටයුත්තකි; ඒ සඳහා ඔවුනට කැරළි මර්ධන ආංශයක් මෙන් ම, වතුර කැනන් සහිත උපාංගයෝ ඇත්තා හ. හමුදාවට ඇත්තේ ඔවුනට සහය වීම මිස, පොලිසිය කළ යුතු දෑ කිරීමට ගොස් හිස බිම ඇණ ගැනීම නොවේ. ඒ සේ ම, මෙවැනි දෑ කිරීමට යාමෙන් රණ විරුවන් ලෙස ලබා ගත් කිර්තියට හා මහජන ජනප්‍රසාදයට ද හානි වනු ඇත. යුද්ධයක මෙන්, ක්‍රමයෙන් ජනමාධ්‍ය වෙදීන් පළවා හැර, එතැන් සිට, ආලෝක නිවා දමා ස්වකීය ජනතාවට වෙඩි තැබීම (රබර් උණ්ඩ හෝ සක්‍රිය හෝ) යුධ උපක්‍රමයක් වි නා, කැරළි මර්ධනයක් නොවේ. හමුදාව ඉවක් බවක් නොමැතිව නිරායුධ ජනතාවට වෙඩි තබා ඇති අතර, අවට පිහිටි කතෝලික පල්ලියේ තාප්පය පුරාවට වෙඩි වැදුණු සලකුණු දක්නට තිබු බව වාර්තා වි ය. දේවස්ථානය පුරාවට ද රැධිරය වගුරුණු ලක්ෂණ දක්නට ඇත. උම්මත්තකයන් සේ ගැවසුණු හමුදාවෝ අවසානයේ හමුදාවේ අභිමානය නිගරු කළ හ. බල්ලා ගේ කාර්යය බුරුවා කිරීමට යාමේ ප්‍රතිපලය මෙවැනි ය. ඒ හෙයින් මෙය පළමු හා අවසාන අවස්ථාව වෙවායි මගේ පැතීම. එසේ නො වේනම් රට මිලිටරිකරණය සඳහා පය තැබීමකි.  දකුණෙහි සමස්ත ලෝකයා ඉදිරියේහි ම, මානව අයිතියක් වන පිරිසිඳු ජලය ඉල්ලා කළ උද්ඝෝෂණයකට හමුදාව මාරාන්තික ප්‍රහාරයක් එල්ල කළේ, නම් ලොවෙන් සැඟවුණු උතුරුකරයේ යුඳ අපරාධ පිළිබඳ චෝදනා නගන්නට ගල් මුගුරු දීමක් මෙයින් කළේ ය. මිනිසුන් හිස්තැන් පුරවා ගැනීමට මෙවැනි අවස්ථා ඇති නොකර, හමුදාවේ ගෞවරවය ආරක්ෂා කිරීම ආණ්ඩුවේ යුතු කමකි. ස්වකීය නො හැකියාව අභිමුව බලය යොදා ජනතා මැඬීමේ දේශපාලන අධිකාරීයේ ක්‍රියා මගින් කැළැල් ඇති වන්නේ හමුදාවට, රටට හා රටේ හොඳ නමට ය.       

WELIWERIYA, GAMPAHA: BLACK THURSDAY 2013

දිවි නැගුම හා ළඟම එන ඡන්දයක පෙර නිමිති

පසුගිය දිනක බැසිල් රාජපක්ෂ ආර්ථික සංවර්ධන ඇමති තුමා විසින් දිවි නැගුම පනත් කෙටුම් පත ගැන අදහස් දක්වමින් පවසා සිටියේ, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තුනෙන් දෙකක බහුතර ඡන්දයකින් හා ජන මත විචාරයකින් පනත සම්මත කරන්නට කීව ද, වත්මන් රජය එය කරන්නට තීරණය කොට ගෙන ඇති බව කි. දිවි නැගුම පනත් කෙටුම්පත ආර්ථික සංවර්ධන ඇමති තුමන් විසින් 2012 වර්ෂයේ අගෝස්තු 10 වන දින පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලදු ව, 2012 ජුලි මස 30 වැනි දින ගැසට් පත්‍රයේ පළ කරන ලදී. එතැන් සිට මෙම පනත් කෙටුම්පත පර්ලිමේන්තුවත් උසාවියත් පළාත් සභාවන් අතරත් දොළනය විණ..

මෙම පනතේ සුවිශේෂතාවන් දෙකක් ඇත්තේ ය—

පළමු සුවිශේෂතාවය නම්, පනත මගින් ආයතන තුනක් ප්‍රතිස්ථාපනය කොට තනි ‘දිවි නැගුම සංවර්ධනදෙපාර්තුමේන්තුව‘ සැකසීම ය. මෙය මගින් ඉවත් කරන්නට බලාපොරොත්තු වන්නේ ශ්‍රී ලංකා සමෘද්ධි අධිකාරිය (1995 අංක 30), ශ්‍රී ලංකා දක්ෂිණ සංවර්ධන අධිකාරිය (1996 අංක 18), සහ ශ්‍රී ලංකා උඩරට සංවර්ධන අධිකාරිය (2005 අංක 26) යි.

දෙවන සුවිශේෂිතාවය නම් මෙහි 8වන වගන්තිය මගින් පළාත් සභාවන් මගින් වෙන් කොට ඇති මායිම් උල්ලංඝනය කොට දීපව්‍යාප්තිය වශයෙන් දිස්ත්‍රික්ක ඒකාබද්ධ කිරීමෙන් පරිපාලන කලාප සැකසීමට ගෙන ඇති උත්සහය යි.

‍ ඒ හෙයින්, මෙම පනත් කෙටුම්පත ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තුළ අභියෝගට පත් කරනු ලැබූ අතර, එයින් වගන්ති 16 ක් දැනට පවතින ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල නැත. එම පනත් වලින් 15ක් ම පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතර ඡන්දයකින් සම්මත කළ යුතු අතර, එයින් 8 වන වගන්තිය පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකකට හා ජනමත විචාරණයකින් සම්මත කළ යුතු බව ‍‍ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය පාර්ලිමේන්තුවට ඊයේ දන්වන ලදී. ඒ සඳහා හේතුව ලෙසින් දක්වා ඇත්තේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ 154(උ)(3)(ආ) ව්‍යවස්‌ථාවට අනුව එක්‌ පළාත් සභාවක්‌ පිහිටුවා නොමැති බැවින් එහි අදහස්‌ ලබාගත නොහැකි නිසා මෙම පනත් කෙටුම්පත සම්මත කළ හැක්‌කේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවවස්‌ථාවේ 82 ව්‍යවස්‌ථාවට අනනුකූලව විශේෂ බහුතර ඡන්දයකින් පමණි.

දිවි නැගුම පනත් කෙටුම්පත වූ බහුතරයක් ලංකාව තුළ මනෝ-රාජ්‍යයක සංවර්ධනයක් සඳහා අලංකාර ව සකසා ඇති බව පෙනේ. එයින් දැක්වෙන ආකාරයට දිළිඳුකම සහමුලින් ම නැති කිරීමේ සැලැස්මක් ඇත්තේ ය. එය තුළ ජන දිවියේ අවස්ථාවන් වැඩි කිරීම පමණක් නො ව, පරිසර හිතකාමී ජීවිතයන් සඳහා ද පදනම් ඇති කරනු ලැබේ.

එහෙත් පනතේ අරමුදල් පරිපාලනය ප්‍රධාන කොට ඇමති වරයාගේ නියෝග මත ක්‍රියාත්මක වෙයි. පහත දැක් වෙන්නේ එකී වගන්ති ය:

වගන්තිය 13 දිවි නැගුම ප්‍රජාමූල සංවිධානවල අරමුදල් තැම්පත් කිරීම.

වගන්තිය 17 ඒ ආමාත්‍ය නියෝග මගින් ප්‍රධාන පාලනය

වගන්තිය 17 ක සමිතිවල මුදල් තැම්පත් කිරීමට අදාළ නියෝග

වගන්තිය 25 අමාත්‍ය නියෝග යටතෙහි බැංකුවල කාර්යය නියම කිරීම.

වගන්තිය 33 (6) කළමනාකරණ මණ්ඩලවල කාර්යය සඳහා අමාත්‍ය නියෝග සෑදීම.

වගන්තිය 34 බැංකු පනතින් හා මූල්‍ය ව්‍යාපාර පනතින් ස්වෛරීය වශයෙන් බැංකු හා තැම්පත් කටයුතු කිරීමේ තත්ත්වය.

වගන්තිය 35 දිවි නැගුම සංවර්ධන අරමුදල නමින් අරමුදලක් පිහිටු වීම.

වගන්තිය 35ඈ බැංකුවල හා සමිතිවල අමාත්‍යවරයා දක්වන ලාභයෙන් ප්‍රතිශතයක් ඉහත අරමුදලට බැර වීම.

වගන්තිය 36 ඒකාබද්ධ කරන ආයතනවල මුදල් මගින් දිවි නැගුම චක්‍රීය අරමුදල පිහිටුවීම.

වගන්තිය 37 සෑම තරාතිරමේ සේවකයකු ම රහස්‍යභාවය ආරක්ෂා කිරීමේ දිව්රුමකට යටත් වීම.

වගන්තිය 41(2)ඇ බැංකු ලියාපදිංචිය හා අවලංගු කිරීම හා ඒ ආශ්‍රීත කරුණු අමාත්‍ය නියෝගයෙන් සිඳුවීම.

වගන්තිය 41(2)එ දිවි නැගුම සංවර්ධන අරමුදල හා දිවි නැගුම චක්‍රීය අරමුදල සම්බන්ධ නියෝග සෑදීම.

වගන්ති 41(2)ඒ බැංකු හා වෙනත් සමිතිවල වූ අරමුදල් සම්බන්ධ නියෝග සෑදීම.

මෙයින් පෙනෙන්නේ බහුතරයක් මූල්‍ය පරිපාලනය අමාත්‍ය වරයා ගේ අතට ගෙන ඇති අතර, විගණණය කිරීමේ පටිපාටියක් මෙහි දක්වා නැත. බහුතර පරිපාලන ඒකකයන් සඳහා ද අමාත්‍යවරයා ගේ ඍජු බල පෑමට යටත් කොට ඇත (වගන්ති ). දෙවනුව, අමාත්‍යවරයා විසින් පරිහරණය කරන මුදල් පිළිබඳ සීමාවක් හෝ ඒ සඳහා වගකීමක් හෝ අනුමැතියක් පාර්ලිමේන්තුවෙන් හෝ වෙනත් එවැනි මහජන නියෝජන ආයතනයකින් ගත යුතු නොවේ. සාදන ලද නියෝග මාස තුනක් දක්වා බල පැවැත්වීමෙන් පසු, පාර්ලිමේන්තුවේ අනනුමතියේ සිට පරිච්ඡිනන කළේයයි සැලකේ.

මෙයට වඩා මෙම පනත් කෙටුම්පත පිළිබඳ සැකයන් මතු වන්නේ එය සම්මත කිරීම සඳහා ගෙන ගිය ව්‍යාපාරයන් නිසාවෙන් ය—

1. සමහර වගන්ති පළාත් සභාවන් ගේ බලය අභියෝගයට පත් වි ය. වේගයෙන් පළාත් සභාවෙන් සභාවට ආණ්ඩුවේ පක්ෂපාතිත්වයන් මගින් දිවි නැගුම පනත සම්මත විය. එහෙත් උතුරු පළාත් සභාවක් නො මැති හෙයින් එහි සම්මතයට බාධා විණි.
2. පළාත් සභාවන් පනත් කෙටුම්පත සඳහා බාධා වූ විට පළාත් සභාවන් ඇති කළ 13වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අහෝසි කිරීමට උත්සහ කිරීම. මෙහි දී මෙම පනත් කෙටුම්පත් සමඟ ම ප්‍රධාන පළාත් සභාවන් රාශියක් වසරකට පෙරාතුව විසරුවා නව පාළාත් සභා ඡන්ද පවත් වා රුපියල් බිලියන ගණණින් මුදල් කාබාසිනියා කළේ ය. එයින් ඇති වූ සාධනීය ප්‍රතිපලයක් නොමැති බැව් මා වරක් සදහන් කොට තිබිණි.
3. අග්‍රවිනිශ්චයකාර වරියට එරෙහි විවිධ අවස්ථාවන්හි බලපෑම් කිරීම හා එතැනින් නො නැවති, ඇයගේ ගුරුවරයකු වූ හා කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ නීති පිඨයට ඈ කැඳවා ගෙන පැමිණි ජී. එල්. පීරීස් ඇමති තුමා ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් දෝෂාභියෝගයක් පාර්ලිමේන්තුවට ාගෙන ඒම.
4. පනත් කෙටුම් පත නීතිගත කිරීම වස් තවත් මුදල් බිලියන ගණනක්වියදක් කොට ජනමත විචාරයක් පැවත් වීමට උත්සහ කිරීම.
   මෙම කරුණු පිළිබඳ ව ද, අමාත්‍ය වරයා හට ලැබෙන ස්වෛරි ලෙස හා තම අභිමතයන්ට අනුව බිලියන 100කට අධික මුදල් පරිපාලන හැකියාව දෙස බලන විට කාගේ සංවර්ධනයක් උදෙසා දේශපාලන අධිකාරය කැස කවන්නේදැයි සැකයක් මතු වෙයි.  
   
   
   වැඩි විස්තර සඳහා දිවයින බලන්න. 

මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයේ රහස් අව‍බෝධතාව හා ඡන්ද පිළිබඳ විශ්වාස

ඊයේ හෙවත් සැත්තැම්බර් 21 වන දා සංදේශයට කතා කළ එම්. එස්. අස්ලාම් පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ හා මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයේ අවබෝධතා ගිවිසුම හෙළි කිරීමට ප්‍රතික්ෂේප කරන ලැබිණ. මෙහි ප්‍රධාන කේවල් කරු වන රවුෆ් හකීම් මාධ්‍ය සාකච්ඡාවට නො පැමිණ සිටියේ ය. එහිදී සංදේශය මගින් ඇසූ පැනයක් වන්නේ ආසන 8ක් රජයට එරෙහිව නැවත රජයට එක්වීමෙන් ඇත් වූ ප්‍රතිපලය කවරක්ද යන්නයි. එහිදී තම ස්ථාවරය සාධාරණිය කළ ඔවුන් දුක් වූයේ ඒ ඡන්ද කේවල් කිරීම සම්බන්ධයෙන් වැදගත් වූ බවත්, මහා ඇමති ධූරය සඳහා ද, ඇමති පදවි දෙකක සඳහා ද කේවල් කිරීමක් කළ බව පැවසුවේ ය. ජනතාව නො දන්නා ගිවිසුම නම් රවුෆ් හකීම් හා රජය ඇති වූ අවබෝධය වූයේ රජය එක්සත් ජනතා නිදහස් පක්ෂයට පක්ෂපාති ඡන්ද දිනා ගැනීමටත්, මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය රජයට විරුද්ධ ව වූ මුස්ලිම් ඡන්ද දිනා ගැනීමත් ය. අවසානයේ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය අලංකාර ජවනිකාවක් රඟ පා අවසානයේ රජයට එක් වීම ඔවුන් ගේ අපේක්ෂාව වි ය. මෙහි දී රැවටීමට බඳුන් වූයේ නැගෙනහිර මුස්ලිම් ජනතාව ය.

ඊයේ පැවතුණේ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයේ නාට්‍යයේ අවසාන ජවනිකාව ය. එහි දී තමුන් ගේ ස්ථාවරය සඳහා සාධාරණියකරණයක් ගෙ‍නෙන ලදී. එහෙත් බොහෝ දෙනා නොදන්නා කාරණය වූ යේ රවුෆ් හකීම් මුල සිට ම ඡන්ද මංකොල්ලය සඳහා රජය හා ගිවිසුමෙන් බැඳි සිටි බවය. එනයින් රජය රවුෆ් ගේ සහාය හා පාක්ෂිකත්වය ගැන කිසිඳු බියක් සැකක් නොවිණ.

රවුෆ්ගේ තීරණය පසුපස ඇති යථාර්ථය අවබෝධ වූයේ තමිල් අරසු කච්චිහි සාකච්ඡාවේ දී, තමිල් අරසු කච්චිය මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයට සම්පූර්ණ අවුරුදු පහක මහා ඇමති ධූරයත්, ඇමති ධූර සතරත් දීමට පොරොන්දු වීම තුළ ය. විශ්වාස වන්ත ආරංචි මාර්ගයන් තුළින් ලැබූ කරුණු අනුව තමිල් අරසු කච්චිය තමුන් ට කිසි නිල පදවියක් අවශ්‍ය නොවන බවත්, ඔවුන් ගේ සහාය ලබා දීමට පොරොන්දු වුව ද, මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය එයට වඩා පහත් කේවල් කිරීමක් වෙතට යොමු වූයේ මුලින් ඔවුන් විසින් කළ ගිවිසුම හේතුවෙන් ය.

මෙම සෙල්ලමින් සිදු වූ කරුණ කුමක් ද? කිසිඳු තේරුමක් නොමැති ලෙස මුදල් කාබාසිනියා වීම පමණි. කිසිඳු වලංගු හේතුවක් නොමැති ව, නියමිත කාලයට පෙර පළාත් සභාව විසුරුවා හැරීණි. එහිදී ආණ්ඩුවට විපක්ෂ ඡන්ද මංකොල්ලා කෑමට රජය මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය භාවිතා කළේ ය. පැහැදිලි ලෙස විපක්ෂයට ඡන්දය හිමි වී තිබෙන විටක දී, කවර ආකාර හෝ ක්‍රමෝපායන් යොදා ගෙන විපක්ෂ ඡන්ද කඩා ගෙන නැවත රජය බලයට පත් වි ය. විපක්ෂ මුස්ලිම් ජනතාව වෙතට කළ ද්‍රෝහි කම මුස්ලිම් වරුන් විසින් අමතක කරනු ඇත. ලැජ්ජා නැතිව ඉදිරි මැතිවරණයන්හි ද මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය විවිධ වූ ආණ්ඩු සඳහා කේවට්ට කම් කරනු ඇත. එහෙත් මෙම ක්‍රියාදාමයෙන් ඡන්ද පිළිබඳ විශ්වාසය බිඳ වැටීම හා ඡන්ද දැමීම සඳහා ඕනෑකම අඩු වී, පවතින රජයන් හට සදාකාලික ලෙස බලයේ සිටීමට මංපෙත් තැනෙන ඇත.

මුස්ලිම් ග්‍රහණයට හසු වූ නැගෙනහිර පළාත් සභාව

පසුගිය සතිය පුරාවට නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ මහ ඇමතිකම සඳහා වන බල තුලනය පිළිබඳ කථිකාවන් සෑම කොණකින් ඇසෙන්නට වි ය. මුස්ලිම් පක්ෂයක් විසින් බහුතර සිංහල දෙමළ පක්ෂ අතර කේවල කිරීමේ ක්‍රියාව ඊයේ හෙවත් සැත්තැම්බර් මස18වන දින සිඳු අවසන් වි ය. කවර කලෙකටවත් වඩා ජන වාර්ගික වශයෙන් බෙදී වෙන් වී තරඟ කළ ඡන්දයක් ලෙස නැගෙනහිර පළාත් සභා ඡන්දය සැලකිය හැකි ය. එහි දී, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ හා එයින් බිඳී විමල් ගේ පක්ෂයත්, ලංකා මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය හා තමිල් අරසු කච්චියත්, එකම ඡන්ද පදනමක් සඳහා තරඟ කළ හ. ඡන්දය අවසාන වූ යේ රජයට විපක්ෂ වශයෙන් තරඟ කළ පක්ෂ ජයග්‍රහණය ස්ථිර කර ගැනීමෙන් පසුව ය. එහෙත් නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ බලය ලබා ගන්නේ කවුරුන්දැයි තීරණය කිරීමට දින පහක් පමණ කාලයක් ගත වූ යේ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය පළාත් සභාවේ ආණ්ඩුව තැනීමේ තීරණාත්මක සාධකයක් වූ බැවින් ය.

පසුගිය ඉරු දින මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසයේ නිර්මාතෘ අෂ්රොෆ් මහතා ගේ සමුරු උත්සවයේ දී, රවුෆ් හකීම් මහතා නැගෙන හිර පළාත් මහා ඇමතිවරයා පිළිබඳ ඉඟියක් පළ කළේ, අෂ්රොෆ් මහතා විසින් අපේක්ෂා කළ පරිදි, පත් වන මහ ඇමති අනිවාර්යෙන් ම මුස්ලිම් ජාතිකයකු වන බව පැවසීමෙන් ය.

මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය නැගෙනහිර බලය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සඳහා ගත හැකි විකල්ප දෙකක් වි ය. පළමුවැන්න නම්, ආණ්ඩුවට විරුද්ධ ලෙස තරඟ කිරීමේ දී තමුන් ලත් සැබෑ ජන වරම ලෙස දෙමළ පක්ෂය සමඟ එකතු වී බලය අල්ලා ගැනීම ය. මෙයට එක්සත් ජාතික පක්ෂය ද සහයෝගය දීමට අපේක්ෂා කළේ ය. එහෙත් රවුෆ් හකීම් එසේ නො කොට, ආණ්ඩුව හා සන්ධාන ගත වීමට හේතු වූ මුස්ලිම් සාධකයක් වි ය. දෙමළ පක්ෂ හා සන්ධාන ගත වේ නම්, මහ ඇමැති කම අවුරුදු දෙකහාමාරක් දෙමළ පක්ෂ නියෝජිතයකුට ද, ඉතිරිය මුස්ලිම් පක්ෂයේ අයෙකුට ද දීමට සිඳු වෙ යි. එහෙත් ආණ්ඩු වරප්‍රසාද ලත් රවුෆ් හකීම් කළේ, පවතින ආණ්ඩුව සමඟ කටයුතු කොට ඡන්ද ප්‍රතිපල ලැයිස්තුවේ තෙවන තැන හුන් මජිඩ් මොහොමඩ් නජීබ් නම් මුස්ලිම් ජාතිකයකු පළමු වාරය සඳහා මහ ඇමති කර වීම ය. දෙවැනි අවස්ථාවේදී, මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය මගින් පත් කරනු ලබන මුස්ලිම් ජාතිකයකු මහ ඇමති වනු ඇත. මෙසේ මුළු ධුර කාලය තුළදී ම නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ බලය මුස්ලිම් බලවේග මගින් ඉසිලීමට තත්ත්වය සකස් කොට ඇත. එයින් මුස්ලිම් අපේක්ෂාව ඉටු කරමින් ජාම් බේර ගෙන ඇත්තේ ය.

මුළු ධුර කාලය තුළදීම මුස්ලිම් ජාතියකු මහ ඇමති වීම මගින් ඇති වන ප්‍රතිපල අනර්ථකාරී ය. මා හට කිව හැකි අනාවැකියක් නම්, ඉදිරියේ දී නැගෙනහිර පළාත් සභාව යටතේ වන සිංහල, දෙමළ සහ වෙනත් සුළු ජනතාවන් හට මුස්ලිම් බලය යටතේ දණ නැවීමට සිඳු වන බව ය. සියලු වරප්‍රසාද හා කොන්ත්‍රාත් ආදි පළාත් සභාවේ සියලු මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන මුස්ලිම් ජන වාර්ගිකයන් අතට පත් වීම වැළැක්විය නො හැකි ය. එසේ ම, වෙනත් ජන කොටස් සඳහා අඩන්තේට්ටම් කිරීම් හා විවිධ ආකාර නො සැලකීම් වලට ලක් වීම තව වසර කිහිපයකින් සිඳු වීම නො වැළැක්විය හැකි ය. මුස්ලිම් බලවේග අතිශය සංවිධානාත්මක ලෙස නැගෙනහිර බලය අල්ලා ගෙන ඇති අතර, නුදුරු දිනකින් ස්වකීය අණසක පැතිරවීම දකින්නට හැකි වනු ඇත.

හිටපු මහා ඇමති වූ චාන්ද්‍ර කාන්තන් සැනැහෙන පිණිස ඔහුට නැගෙනහිර පිළිබඳ විශේෂ ජනාධිපති උපදේශක ධුරයක් ලබා දී ඇත්තේ ය. එය කිසි වැඩක් නො කර, වේතන, දීමනා හා වර-දාන, වරප්‍රසාද ලැබිය හැකි පහසුම ක්‍රමය ය. ජනාධිපති උපදේශකයෝ කරන දෙයක් නැත; එසේ ම, නොකරන දෙයකු ද නැති.

ඡන්ද අවසාන හෙයින් නැවත වරක් ආනයන බදු ඉහළ නංවා ළූනු, අර්තාපල් හා ටින් මාළු වල මිල ඉහළ දමා ඇත. ළූනු හා අර්තාපල් සඳහා බදු වැඩි කරන්නේ දේශිය ගොවියාට ආධාර හා සහනය සැපයීමට ය. මෙහි දී, ටින් මාළු සඳහා බදු වැඩි කරන්නේ පාරිභෝගිකයා අසහනයට පත් කිරීමට දැයි ඇසීමට සිතේ. තව දින කිහිපයකින් අඩු වූ පාරිභෝගික භාණ්ඩ සියල්ල ම සුපුරුදු ඡන්දය පෙර හෝ එයට වැඩි මිල ගණන් දක්වා ඉහළ නැගෙනු ඇත. දුන් පොරොන්දු ලැබෙන තුරා ඡන්ද දායකයා තව අවුරුදු පහක්වත් කට හැර බලා සිටීමට සිඳු වන නො අනුමාන ය. ඡන්දය දීන ලෙස භාවිත කිරීම හෝ භාවිත නො කර නිරායාසයෙන් වැරදි පුද්ගලයන්ට පත් වීම හා ජය ලැබීමට මංපෙත් හෙළි පෙහෙළි කළ පාපයේ ආදීනව මුළු රට ම ලඟ එන දිනයන්හි ගෙවන්නට සිඳු වනු ඇත. එවිට අපට ම කියා ගන්නට ඇත්තේ, “පවු කළ ගොන්-නාම්බෝ ඇදපන්, ළඟ ළඟ ම ඡන්දයක් එනවා!” යයි පමණි.   

රාජපක්ෂ බලෑනියේ හරඹ කෙළිය

යම් යහපත් දෙයක් කිරීමේදී, එහි වූ ගෞරවය පාලකයෝ ගනිත් නම්, එසේ ම අයහපත් ප්‍රතිපලයන්හි දී ද, ඒහි වූ ගරහව ඔවුන් ම බාර ගත යුතු ය. පසුගිය දිනක එක් රාජ්‍යපාක්ෂික මාධ්‍යයක රාජපක්ෂ බලැනීය පිළිබඳ ප්‍රශස්තියක් ගායනා කරන ලද්දේ ය. එහි දී, රාජපක්ෂවරුන් හට අතිශයි ම පැසසුම්, බුහුමන්, කෘතඥතාවයන් පළ කෙරිණ. එහෙත් ලංකා ජන සමාජයේ මෙ මහත් කඩා වැටීමට හා සදාචාරීය සෝදා පාළුවට රාජපක්ෂ බලෑනිය ඍජු ව වග කිව යුතු ය. ප්‍රධාන කොට පෞද්ගලික බල කාමය වඩ වා ගැනීම සඳහා කෘතිම ලෙස පාර්ලිමේන්තු බලය කොල්ලකා ගැනීම නිසා අනවශ්‍ය පරිදි ඇමති කම් නිර්මාණය කිරීමට සිඳු විණ. එයින් හට ගන්නා ආර්ථික පීඩනය මෙන් ම, ඔවුන් විසින් මෙහෙයවනු ලබන අතුරු පාක්ෂික මැර හා ප්‍රාදේශීය දේශපාලන හෙන්චයන් ගේ බාලාපරාධයන් හා කේවල අයිතීන් වෙනුවෙන් හට ගන්නා වූ ගැටුම් දැන් පොදු දෙයකි. යම් වැඩක් කර ගැනීම සඳහා රාජපක්ෂවරුන් ගේ ආභාසය හෝ ප්‍රසාදය ලත් අයවළුන් ගේ උපකාරය හා පඬුරු-පාංකුඩ නො මැති ව කළ නො හැකි පමණ සමාජය පිරිහීමට බදුන් වී ඇත.

මාධ්‍ය කරුවන් දඩමීමා කිරීම ද, මාධ්‍ය ප්‍රධානින් සෑම සතියක දී ම, අරලියගහ මන්දිරයේ දී, වාර්ථා කිරීමකට බඳුන් කිරීමෙන් බලු දං වැල් කරේ බැඳ ඇත. සමහරෙකුට මෙය රන් දංවැලක් සේ දැනුණ ද, එය අනියමාර්ථ වශයෙන් ම කරන්නා වූ මාධ්‍ය නිදහස සීමා කිරීම කි. විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයන් යුධ හමුදාව යටතේ ගැත්තන් බවට පත් කිරීමේ නායක්තව පුහුණුව ද, පාසල් විදුහල් පති වරුන්ට කර්නල් පදවි පිරී නැමීමේ ක්‍රමන්ත්‍රණය ද, රාජ්‍යය හමුදා පරිපාලනයකට නැඹුරු කිරීමට කරන උත්සහය කි. විශ්ව විද්‍යාල කෙරෙහි දේශපාලන අදිසි හස්තයන් මෙහෙය වීමේ අදීනව ලෙස විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය වරුන් ගේ වැඩ වර්ජනය ඇති වි ය. තමුන් ලැබූ උපාධියේ ගෞරවය වත්, ශාස්ත්‍රියත්වය ආරක්ෂා කිරීමේ නොහැකියාවෙන් පෙළෙන උසස් අධ්‍යපන ඇමති රාජ්‍ය මාධ්‍යයට ප්‍රකාශ නිකුත් කරනවා විනා, ප්‍රශ්නය විසඳීම සඳහා ක්‍රියාකාරී මෙහෙවරක යෙදෙන්නේ නැත. ඔහු සිතා සිටින්නේ මාස කිහිපයක් වේතන නොලැබෙන විට දී, ආචාර්යවරුන් බලු කුක්කන් සේ වැඩට එනු ඇතයි කියා ය. ඒ එතුමා ගේ බුද්ධි ප්‍රමාණය ය; මෙයින් ම, උසස් අධ්‍යපනයේ කඩා වැටීම ප්‍රකට කරවයි.

තවත් නොනිමි අර්බුධයක් වන්නේ, “ඉසෙඩ් ස්කොර්” අර්බුදය යි. පැහැදිලි පිළිවතකින් විශ්ව විද්‍යාලයට ගැනීමේ පාරදෘශ්‍ය මාර්ගයක් නොමැති කල, අසීමිත සේ අසාධාරණයන්ට ලක් වීමත්, එනයින් සහනයන් පතා, උසාවියට යාමත් සිඳු වේ. නැවතත් ලක් විජය බලාගාරය බිඳ වැටී ඇත—ඒ හෙයින්, නැවතත් පැය දෙකකට වඩා වූ විදුලි බලය සිඳලීමක් ක්‍රියාත්මක වෙයි.

බාල චීන බලාගාර, බාල පෙට්‍රල්, බාල ඩීසල්, බාලාපරාධ ආදී, බාල ගනයේ ආණ්ඩුවක් බවට සීඝ්‍රයෙන් මේ ආණ්ඩුව පත් වෙයි. ඒ සඳහා රාජපක්ෂවරුන් කළ යුතුතේ වැරදී ඇති තැන් සොයා පිළියම් යෙදීම විනා, ගැලරියට විසිල් ගැසිය හැකි මෙත්‍රීපාල ගේ 2004 කුමන්ත්‍රණයන් ලෙල වීම නො වේ.

මිනිසුන් ගේ අවධානය හොරා ගෙන, ඇස්බැන්දුම් කරැවන් සේ දුරමුඛ ක්‍රියාවන්හි යෙදීමේ ප්‍රතිපලය අත විඳින්නේ අති සුඛ විහරණයේ යෙදෙන රාජපක්ෂවරුන් නො ව, ඔවුන් බලයට පත් කර එවූ, දරිද්‍රතාවයට පත් කොට ඇති සඝ, වෙද, ගුරු, ගොවි, කම්කරු පැලැන්තිය යි. තව කොපමණ කල් ඇස්බැන්ඳුමෙන් ආශ්චර්ය කළ හැකිදැයි අපි සියල්ලෝ උපේක්ෂාවෙන් බලා සිටිමු෴

පුවතක පසුබිම
උගතුන්ගේ සංස්‌කෘතියට
එරෙහි තර්ජනය

විශ්වවිද්‍යාල සමාජයෙහි වූ බුද්ධි සංස්‌කෘතිය, කිසිවකුගේ බලයකට වැරදි අර්ථ දීමකට හෝ තර්ජනයකට යටපත් විය යුත්තක්‌ නොවේ. අවශ්‍යතන්හි වැදගත් සම්පත් දායකත්වයක්‌ සේ එහි ශක්‌තිය අවංකව යොදා ගැනීම රජයකද වගකීම වේ. විශ්වවිද්‍යාල සංස්‌කෘතියක ඇති ස්‌වාධීන බව සටහන් කරන ලද්දේ විදේශික උගතකු විසිනි. ඒත් අපේ රටේ ඇතැම් බලවේග, එහි වූ ස්‌වාධීන බව අකාමකා දැමීමට කටයුතු කළහොත් සිදුවන්නේ, මාකට්‌ සංස්‌කෘතියක්‌ බිහිවීමය. රටක තාක්‍ෂණය හා මානව ශාස්‌ත්‍ර හා සෞන්දර්යය සමබර විය යුතුය. මානව ශාස්‌ත්‍ර භාෂා, දර්ශන වලින් එක්‌වරම වෙළෙඳපළ වටිනාකම් සෙවිය යුතු නැත. එබඳු විෂයයන්ගෙන් ඉතා සුගැඹුරු හා බහුශ්‍රැත ඥන සම්පත් බිහිකිරීම සිදුවේ. එහි ඵලප්‍රයෝජනය දීර්ඝ කාලීන වේ, අදූර දර්ශී ඇතැමුන් විසින් රටක උගතුන් හා බද්ධ සංස්‌කෘතිය හෑල්ලු කරන විට, ඊට පහළින් සිටින සියලු අසංස්‌කෘත බලවේග උඩපනිමින් ඊට පහරදෙනු ඇත.

කාල්මාක්‌ස්‌ විසින් 1835 සැප්තැම්බර් 24 දින ටි්‍රයෙර් උසස්‌ ශාස්‌ත්‍රාලයෙහි උගනිමින් සිටියදී ලියූ "Reflections of a Youth on Choosing an Occupation", නමැති රචනාවක්‌ වෙයි. එය, මහාචාර්ය ඩෙස්‌මන් මල්ලිකාරච්චි විසින් සිංහල බසට පරිවර්තනය කරනු ලැබ 2003 දී නිකුත් වූ "මාක්‌ස්‌වාදී රචනා" නම් පොතේ ඇතුළත් වෙයි. එහි එක්‌ තැනක මෙසේ කියෑවේ.

"උගතෙකුට ගෞරවනීයත්වය ලබාදිය හැක්‌කේ කිසියම් බලයක දීන අතකොළු නොවී, ඔවුනට තම විදග්ධ වපසරිය තුළ ස්‌වාධීනව ක්‍රියාකළ හැකි වෘත්තියකටය. ගෞරවනීයත්වයෙන් තොර වෘත්තියක්‌ විසින් අපව අපේ උගත්කම්වලට නොසරිලන සේ පහතට ඇද දමනු ලබනු ඇත."

මාක්‌ස්‌ මෙම ලියවිල්ල ලියා මේවනවිට වසර 176 ක්‌ පමණ, එනම් ශතවර්ෂ එකහමාරකට වඩා ගතවී තිබේ. එහෙත් මාක්‌ස්‌ එයින් ඉඟිකළ අවදානම මේ වනතුරුද පහවී නැත. මේ ලිපිය ලියන මම, තවමත් වියපත් නැති, මැදි තරුණ වියක පසුවන්නෙක්‌මි. කිසිදු ලෙසකින් ශිල්ප අලෙවියේ නොයෙදෙන්නෙක්‌මි. කිසිදු අයුරකින් මගේ වෘත්තියට අතිරේකව රජයේ හෝ රාජ්‍ය නොවන ආයතනයකින් වේතනයක්‌ නොලබන්නෙක්‌මි. රටේ ඒ ඒ සමයේ සිදුවන ජනතා හිතෛෂී වෙනස්‌කම් හමුවේ රජය හෝ වේවා අන්කිසි සමාජ බලවේගයක්‌ වේවා සිදුකරන යහපත් කර්තව්‍ය අගය කරමින් ලිපි ලියා ඇත්තෙමි. නිදසුනක්‌ ලෙස දක්‌වතොත් ජනාධිපතිතුමාගේ දෙවැනි පදවිප්‍රාප්තිය සම්බන්ධයෙන් මවිසින්, එසේ වඩා සාධනීය ලිපි පළ කරනු ලැබිණි. ඒ හැර මම, කිසිදු දේශපාලන පක්‍ෂයක ක්‍රියාකාරී සාමාජිකයෙක්‌ නොවෙමි. මේ කියන්නා වූ මධ්‍යස්‌ථභාවයේ සිටිමින් මා සහ මා වැනි තවෙකෙකු අදහස්‌ දක්‌වන්නේ නම් එය කාගේ හෝ මෙහෙයවීමකින් සිදුවන කටයුතතක්‌ සේ නොසැලකීමට තරම් මෙය කියවන්නාද මධ්‍යස්‌ථ විය යුතු වේ.

විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්වරයෙකුගේ භූමිකාව අන් කවර වෘත්තිකයෙකුගේ වෘත්තීය තත්ත්වයකට වඩා වෙනස්‌ වේ. ඔහුගේ රාජකාරිය උදේ අට හෝ හවස හතර අතරතුර පමණක්‌ සීමා නොවන්නකි, අවසන් වසර ශිෂ්‍යයන් සිය පර්යේෂණ නිබන්ධන ලියන විටකදී ඔවුහු මිටි ගණන් පරිච්ඡේද ගෙනැවිත් ආචාර්යවරුනට භාරදෙති. එක්‌ ඇදුරෙකුට එවන් ශිෂ්‍යයන් හතක්‌ අටක්‌ පමණ අධීක්‍ෂණය පැවරෙයි. එවිට උදේ සිට හවස්‌වනතුරු දේශන පවත්වා හවස පටන්ගෙන රෑ වනතුරු අර නිබන්ධන වල හරි වැරදි බැලිය යුතුය. ඊට අමතරව හැම සමාසිකයකට වරක්‌ දෙන පැවරුම් 20 - 30 ක්‌ පමණ එක්‌ ඇදුරෙකුට පැවරෙයි. ඊටත් අතිරේකව ඔහු පසු දිනට ඇති දේශන සඳහා සූදානම් විය යුතුය.

ඇතැම් දේශපාලකයන්, මාධ්‍ය අබියසදී ඔවුනට කැමැති ඕනෑම දෙයක්‌ කීමට නිදහස භුක්‌ති වින්දත්, සරසවි ඇදුරන් වන අපට කැමැති ඕනෑම දෙයක්‌ ශිෂ්‍යයන් ඉදිරියේ කිව නොහැක. අපි නිතරම, නව දැනුම සමග සිසුන් හා ගැවසෙමු. එය එසේ වන ලෙස සියලු පද්ධතීන් සකස්‌ වී ඇත. යම් විෂයක්‌ පිළිබඳ ප්‍රාමාණික දැනුමක්‌ අදාළ ආචාර්යවරයා තුළ තහවුරුව පවතින බවට, ඔහු ආයතනයේ පසුකරන කඩඉම් විසින් සනාථ කෙරෙනු ඇත. සහාය කථිකාචාර්යවරයෙකු තෝරා ගැනෙන්නේ අදාළ විෂයට පළමු පංති සාමාර්ථයක්‌ ගත් අයෙකු පමණි. එවැන්නෙකුට ස්‌ථිර කථිකාචාර්යවරයෙකු විය හැක්‌කේ විශාල වශයෙන් ශාස්‌ත්‍රීය ලිපි ලේඛන ලියා ශාස්‌ත්‍රීය භූමිකාවක්‌ නිර්මාණය කරගතහොත් පමණි. ඔහුට ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්යවරයකු වන්නට නම් වසර හය හතක්‌ තුළ පශ්චාත් උපාධි පර්යේෂණයක්‌ කළ යුතුමය. ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය පළමු වැනි ශ්‍රේණිය සඳහා පශ්චාත් උපාධිය ඇතුළු ශාස්‌ත්‍රීය පර්යේෂණ සලකා බැලේ. මහාචාර්යවරයෙකු වීමට ආචාර්ය උපාධිය ((PhD)) සමග විශාල ශාස්‌ත්‍රීය පර්යේෂණ හා පතපොත ලිවීම අවශ්‍යය.

තත්ත්වය මෙසේ නමුදු, ස්‌ථිර කථිකාචාර්යවරයෙකු ලබාගන්නා ආරම්භක වැටුප රු. 26000 කි. පංති සාමාර්ථයක්‌ කිසිත් නැතිව මූලික උපාධිය පමණක්‌ සහිත උපාධිධාරියෙකුට කෙටි පුහුණුවක්‌ සහිතව මධ්‍යම බැංකුවේ ලැබෙන ආරම්භක වැටුප 37,000 කි. මා දන්නා තවත් නිදසුනක්‌ කියමි. එක්‌තරා පෞද්ගලික ව්‍යාපාරයක සේවය කරන උසස්‌ පෙළ පමණක්‌ ඇති, වෙළෙඳ නියෝජිතයෙකුට ඉන්ධන ගාස්‌තුද සහිතව රු, 40,000 ක වැටුපක්‌ ලැබේ. ජ්‍යෙෂ්ඨ මහාචාර්යවරයෙකුට ලැබෙන්නේ 65000 - 70000 ත් අතර වැටුපකි. මෙය අප දන්නා සත්‍යම කාරණය වේ. සරසවි ඇදුරන්ගේ වැටුප් වැඩි කළ යුතු බව සඳහන් කරමින් පාර්ලිමේන්තුවේ පවා නොයෙක්‌ ආන්දොaලන සිදු වුවද එවැන්නක්‌ සඳහා මේ වනතුරු කිසිදු පියවරක්‌ ගෙන නැති බව කාරුණිකව සඳහන් කළ යුතුය. සරසවි ඇදුරන්ට වැඩ වර්ජනයක්‌ කිරීම ප්‍රායෝගික කාර්යයක්‌ නොවේ. සිසුන්ගේ පර්යේෂණ නිබන්ධන අධීක්‍ෂණය කිරීමේ පටන් ඉගැන්වීම දක්‌වා කාර්යයේ මේ වනතුරුද අපි යෙදී සිටිමු. එහෙත් කිසිදු ස්‌වෙච්ඡා තනතුරක්‌ දරන ආචාර්යවරයෙකුට ඒ සඳහා අතිරේක ගෙවීම් සරසවි පද්ධතිය තුළ නැත. සාධාරණ වෘත්තීය කාරණයක්‌ පිළිබඳ මතක්‌ කරමින්, ඒ පිළිබඳ නිතර නිතර සිදුවූ අපේක්‍ෂා භංගත්වය තුළම සියලු ආචාර්යවරු සිය රාජකාරිමය භූමිකා තුළම විනා ඉන් පරිබාහිර උද්ඝෝෂණයක නියෑළී නොසිටිති. ස්‌වෙච්ඡාවෙන් සිදුකරන ඇතැම් සම්බන්ධීකරණ කටයුතු පිළිබඳ කිසිවකුට බල කළ නොහැක. ඒ කටයුතු අඩාල වුවද නැතද අපට නම්, රාජකාරියට අදාළ කටයුතුවල නිමක්‌ නැත. එසේ තිබියදීත් මේ මස වැටුපටද අපි හිමිකම් නොලබමු. රටේ ඉහළම බුද්ධි ස්‌ථරය වූ අපි, රටේ තීරණාත්මක තත්ත්ව වලදී දායක වූ සම්පත් දායකයන් වූ අපි, අද ඒ සියල්ලට පොහොනා පරිදි ඉහළම සැලකුම් ලබමු·

මාක්‌ස්‌ ගේ "Reflections of a Youth on Choosing an Occupation", නම් ලේඛනයෙන් උපුටා අවධාරණය කළ පරිදි ගෞරවනීයත්වයෙන් තොර වෘත්තියක්‌ විසින් අපව අපේ උගත්කම්වලට නොසරිලන සේ පහතට ඇද දමනු ලැබ තිබේ. මෙවන් වැටුපක්‌ ලබමින් සියලු ඇදුරනට සිය විදුලි බිල්, වතුර බිල් ගෙවීමටද, දරුවන් පාසලට දැමීමටද, කුමක්‌ හෝ වාහනයක්‌ ගමන් බිමන් සඳහා යොදා ගැනීමටද සිදුවේ. ඇතැම් රාජ්‍ය හා එසේ නොවන උත්සව, සම්මන්ත්‍රණවලදී, ලැබෙන ආරාධනා සඳහා අපේම ඉන්ධන වැයකරමින් අනන්ත, අප්‍රමාණ ගමන් බිමන් ගොස්‌ ඇත්තෙමු. අපට ඉන්ධන වියදම් දෙන්නෝ නැත්තාහ. The Mysterious Universe නම් ග්‍රන්ථයේ කර්තෘ Sir Games Jenas මෙසේ කියා තිබේ. "කටමැත දෙඩීමට මිනිසා බොහෝ කැමතිය. එසේ කළ විට එහි වැදගැම්මක්‌ ඇති දෙයක්‌ නැති බැවින් වගකීමක්‌ද නැත. ගැඹුරු හා ස්‌ථිරසාර කථා කරන මිනිසුන්ගෙන් පමණි මිහිතලයට යහපතක්‌ සිදුව ඇත්තේ".

පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ආරම්භක කුලපති වූ සර් අයිවර් ජෙනිංග්ස්‌ ලියූ ,"The Kandy Road" කෘතියේ තැනක මෙසේ දක්‌වයි.
"The autonomy or essential independence of a University community is not an end in itself.It involves the gurantee and the protection of the freedom to think,speak,read and write".

එහි සරල අරුත වන්නේ, "සරසවි ප්‍රජාවක්‌ සතු අවශ්‍යතම බලය හෝ ශක්‌තිය එතෙකින් නිමාවට නොයයි. (එහි වූ ඉදිකිරීම් පද්ධතියට සමගාමීව) ඔවුනට නිදහසේ සිතන්නට, කථා කරන්නට, කියවන්නට හා ලියන්නට ඇති අයිතිය හා වගකීම ආරක්‍ෂාවීමද ඊට ඇතුළත්ය.

විශ්වවිද්‍යාල සමාජයෙහි වූ බුද්ධි සංස්‌කෘතිය, කිසිවකුගේ බලයකට වැරදි අර්ථ දීමකට හෝ තර්ජනයකට යටපත් විය යුත්තක්‌ නොවේ. අවශ්‍යතන්හි වැදගත් සම්පත් දායකත්වයක්‌ සේ එහි ශක්‌තිය අවංකව යොදා ගැනීම රජයකද වගකීම වේ. විශ්වවිද්‍යාල සංස්‌කෘතියක ඇති ස්‌වාධීන බව සටහන් කරන ලද්දේ විදේශික උගතකු විසිනි. ඒත් අපේ රටේ ඇතැම් බලවේග, එහි වූ ස්‌වාධීන බව අකාමකා දැමීමට කටයුතු කළහොත් සිදුවන්නේ, මාකට්‌ සංස්‌කෘතියක්‌ බිහිවීමය. රටක තාක්‍ෂණය හා මානව ශාස්‌ත්‍ර හා සෞන්දර්යය සමබර විය යුතුය. මානව ශාස්‌ත්‍ර භාෂා, දර්ශන වලින් එක්‌වරම වෙළෙඳපළ වටිනාකම් සෙවිය යුතු නැත. එබඳු විෂයයන්ගෙන් ඉතා සුගැඹුරු හා බහුශ්‍රැත ඥන සම්පත් බිහිකිරීම සිදුවේ. එහි ඵලප්‍රයෝජනය දීර්ඝ කාලීන වේ, අදූර දර්ශී ඇතැමුන් විසින් රටක උගතුන් හා බද්ධ සංස්‌කෘතිය හෑල්ලු කරන විට, ඊට පහළින් සිටින සියලු අසංස්‌කෘත බලවේග උඩපනිමින් ඊට පහරදෙනු ඇත.

සරසවි ඇදුරෙකුගේ වාහනයක්‌, යම් හෙයිකින් අධිවේගයෙන් යන දේශපාලන මැරයකුගේ වාහනයක යාන්තම් ගැටුනොත්, (වරද මැරයාගේ වුවද) අපහසුවට පත්වන්නේ ඇදුරාය. ඕනෑම හීලෑ මස්‌කන වර්ගයේ සතෙකුට මිනීකෑමට ඉගැන්විය හැකිය.

උගතකු අතින් මානුෂික වැරදි සිදුවිය හැකිය. මන්ද ඔහු පෘථග්ජන බැවිනි. මහැදුරු සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ නිර්මාණද මේ කරුණට සාක්‍ෂි දරයි. ඕනෑම උගතෙකුගේ පෞද්ගලික ජීවිතයේ ගැටලු පැවතිය හැකිය. ඔහුට ආදරය, ප්‍රේමය සම්බන්ධ අත්වැරදි පැවතිය හැකිය. එබඳු මානෂික දුබලකමකදී වුවද උගතා, ඊට පහළ නූගත්, අවස්‌ථාවාදී, බලකාමී මැරයකුගේ තත්ත්වයට පත් නොවේ. කෝපයකදී, ශෝකයකදී මානුෂික හැඟීම් මත පිහිටා සිටියද උගත්කම නමැති ශික්‍ෂණය, මේ රටේ අන් සියලු ශික්‍ෂණ ක්‍රම අභිබවා ඉදිරියෙන් සිටී.

උගතුන්ගේ සංස්‌කෘතිය හෑල්ලු කරන, කටට ආවක්‌ම කියන ඕනෑම අයෙකුට කාරුණිකව සිතා බැලිය යුතු කරුණක්‌ වේ. තමන් මොනතරම් අවස්‌ථාවාදී වුවද, තම දරුවන් වඩා උගත් වඩා උසස්‌ වඩා ශික්‍ෂිත අයවළුන් කිරීම ඔවුන්ගේ අවංක ප්‍රාර්ථනය විය හැකිය. එවන් දරුවෙකුට සරසවියට පැමිණීමට සිදුවනු ඇත. එවිට ඔවුනට ශිල්ප දිය යුතු වන්නේ අර ඇදුරන්ටමය. ගුරු යනු ලෝකය පාලනය කරන්නා යන අදහස එක්‌ ශ්ලෝකයක ඇත. "ග" කාරාඋච්‍යතෙ විෂ්ණුඃ" ගුරු යන්නෙහි "ග" අකුරින් ලොව පාලනය කරන විෂ්ණු හැඳින්වෙයි. ලොව පාලනය කරන්නාට පහර දුන්විට ලෝකයේ ආධ්‍යාත්මික පැවැත්ම විනාශ වේ.

ආචාර්ය සාලිය කුලරත්න
පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලය

විශ්‍රාමය හා විජ්ජුම්බරය

රටක පාලකයන් අත්තනොමතික ලෙස ස්වකීය වාසිය සඳහා කටයුතු කිරීම ජනතාවට අනර්ථකාරී ය. තමුන් බලාධිකාරයට පත් කළ ජනකාවගේ හඬට කන් නොදී, සිහ තේජසින් කරන ගර්ජනාවන් මගින් බලහත්කාරකම් කිරීම නිච සහගත ය. මිනිසුන් රවටා ස්කීය ජීවිතය පුරා මහන්සී වී, මෙවැනි කාලකන්නි රටක හරිහමන් කුසට අහරක් නොමැතිව, සිතට සහනයක් නොමැතිව කරන මැඩවීමෙන් හෙම්බත් වන මිනිසා, වයසට ගිය කල ජීවත් වීම තබා හිඟන තත්ත්වයකට පත් කරන පාලකයන්ට සාප වේවා!

ඒ හෙයින් බුද්ධිඝලනය මෙන් ම, මේ රට හැර දමා යන ශ්‍රමික සංඛ්‍යව තව තවත් වැඩි වනු ඇත. එසේ රටින් පිට පනින්නට බැරී වූවෝ තමුන්ට වූ හදිය ගැන විලාප නඟමින් හුල්ලනු ඇත.

යෝජිත පනත වහා අහෝසි කර
ජනතාවට වැඩි ප්‍රතිලාභ සහිත
විශ්‍රාම වැටුප් පනතක්‌ ගෙන එන්න
ජාතික වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය ජනාධිපතිට දන්වයි

පියසේන දිසානායක

පෞද්ගලික අංශය සඳහා යෝජිත විශ්‍රාම වැටුප් පනත වහා අහෝසි කර වැඩ කරන ජනතාවට වැඩි ප්‍රතිලාභ ලැබෙන පනතක්‌ පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට පියවර ගන්නා ලෙස ජාතික වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට ලිත දැනුම්දීමක්‌ කර ඇත. නව විශ්‍රාම වැටුප් පනතක්‌ සැකසීමේදී එමගින් සේවකයන් දැනට භුක්‌ති විඳින වරප්‍රසාද සහ අරමුදල් සියල්ල සුරක්‍ෂිත වියයුතු බව ජාතික වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයේ සභාපති කේ. වේලායුදන් මහතාගේ අත්සනින් යුතුව මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා වෙත යවන ලද ලිපියේ සඳහන්කොට ඇත.

යෝජිත විශ්‍රාම වැටුප් පනතට අනුව සේවකයකුගේ වැටුපෙන් 2% ක්‌ද, සේවා යෝජකයාගෙන් 2% ක්‌ද, අර්ථසාධක ප්‍රතිලාභවලින් 2% ක්‌ද, පාරිතෝෂිතයෙන් 10% ක්‌ද, සමුපකාර සේවකයන්ගේ ඉපයීම්වලින් 10% ක්‌ද සේවා නියුක්‌තිකයන්ගේ භාරකාර අරමුදලේ වාර්ෂික ලාභයෙන් 10% ක්‌ද වයස අවුරුදු 70 ඉක්‌මවූ අයගේ අක්‍රීය ගිණුම්වල සියලු මුදල් ද විශ්‍රාම වැටුප් අරමුදලට ලබාගැනීමට සැලසුම් කර තිබෙන බවත් සේවකයන්ගේ අනුමැතියකින් තොරව ඔවුන්ගේ මුදල් මෙලෙස අරමුදලට ලබාගැනීම නීති විරෝධී ක්‍රියාවක්‌ බවත් එම ලිපියෙන් පෙන්වා දී ඇත.

පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර තිබෙන නව විශ්‍රාම වැටුප් පනතට අනුව අදාළ අරමුදලට සේවකයන්ගෙන් කපා ගන්නා මුදල් ප්‍රමාණය විෂයභාර ඇමැතිවරයාගේ කැමැත්ත අනුව ඕනෑම අවස්‌ථාවක වැඩි කළ හැකි බවත් එය සේවකයන්ගේ පැත්තෙන් ඉතා භයානක අනතුරක්‌ බවත් වේලායුදන් මහතා ජනාධිපතිවරයා වෙත යෑවූ ලිපියෙන් පෙන්වාදී තිබේ.

විශ්‍රාම වැටුප් ප්‍රතිලාභ ලැබීමට වයස අවුරුදු 60 සම්පූර්ණ වන තෙක්‌ සිටිය යුතු බව පනතේ සඳහන්ව තිබෙන බවත් ඒ අනුව වයස 55 දී විශ්‍රාම යන පිරිමි පාර්ශ්වයට වසර පහකුත්, වයස 50 දී විශ්‍රාම යන කාන්තා පාර්ශ්වයට වසර 10 කුත් යෝජිත විශ්‍රාම වැටුප ලබාගැනීමට බලාසිටිය යුතු බවත්

රැකියාවෙන් ඉවත්වූ සේවකයෙක්‌ කිසිදු ආදායම් මාර්ගයක්‌ නොමැතිව එවැනි කාලයක්‌ බලාසිටින්නේ කෙසේදැයි එම ලිපියෙන් පෙන්වා දී ඇත.

විශ්‍රාම වැටුප ජීවිත කාලයටම ලබාදිය යුතු වුවත් යෝජිත විශ්‍රාම වැටුප් පනතට අනුව සේවකයාගෙන් කපා ගන්නා ලද තැන්පතු මුදල් අවසන් වන විට විශ්‍රාම වැටුප් ලබාදීමත් නතර කෙරෙන බවත්, විශ්‍රාම වැටුපට රජය කිසිදු දායකත්වයක්‌ නොදක්‌වන බවත් එA අනුව යෝජිත විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමයෙන් සේවකයාට කිසිදු ප්‍රතිලාභයක්‌ අත්නොවන බවත් එම ලිපිය මගින් සිහිපත් කර ඇත.

චීන බෙර පදයට අඩව් අල්ලන අපේ ඈයෝ: ලියු ෂාබො ගැන පසුවදනක්

ලංකා දීප පුවත් පතෙහි තිළිණි ද. සිල්වා විසින් “ලංකාවත්නොබෙල් උළෙලට ලංකාවත් නෑ” රචිත සටහනක ලංකාව නොබෙල් තාග්‍ය ප්‍රධානෝත්සවය වර්ජනය කිරීමට තීණ්දු කර ඇතයි ලියා තිබිණි. එය මෙසේ ය: “නෝර්වේ රාජ්‍යයේ ඔස්ලෝ නුවර දී අනිද්දා (10) පැවැත්වෙන නොබෙල් සාම ත්‍යාග ප‍්‍රදානෝත්සවය වර්ජනය කිරීමට ශ්‍රී ලංකා රජය තීරණය කැර ඇතැයි විදේශ අමාත්‍යංශය පවසයි. චීන සිරකරුවකු වන ලියු ෂියා ඕ බෝ එම සම්මානයට තෝරා ගැනීම ගැන චීනය විරෝධය පළකරයි. චීනය හා ශ්‍රී ලංකාව අතර පවතින”

පසුගිය සතියේ සිකුරාදා (10) හෙවත් ජගත් මානව අයිතිවාසිකම් දින, ඔස්ලො නුවර පැවති නොබෙල් ත්‍යාග ප්‍රධානෝත්සවයේ සාම තග්‍යය සඳහා වූ සහතික පත්‍රය හිස් අසුනක් මත තබා, නොබෙල් ත්‍යග ප්‍රධානෝත්සවයට පැමිණි සියලු අරාධිත අමුත්තෝ 2010 සාම ත්‍යගලාභි චීන ජාතික පනස්-පස් හැවිරිදි ලියූ ෂාබො හට ගෞරව කළේ ය. ලංකාව, රුසියාව, සවුදි අරාබිය, පකිස්තානය ඇතුලු රටවල් 16ක් එම උත්සවය වර්ජනය කළේ, චීනයේ බලපෑම මත හෝ මානව අයිතීන් කඩකරන්නා වූ රජයන් සහිත හෝ චීනය සැනසවීම සඳහා ය. සාමාන්‍යයෙන් අතිමහත් ලෙස ආණ්ඩුවේ ජනමාධ්‍ය හොරණෑවලින් ඉතිහාසය, බටහිර සමජ ආර්ථික දීනත්වය පුරම් බානා විශාරදයන් මෙවර නොබෙල් ත්‍යගය පිළිබඳ නිහඬ වත රකිනු බව පෙනේ. ශ්‍රී ලංකාව ස්වකීය ලොකු අයියා වූ චීනයට ගොටු ඇල්ලීම පිණිස ඔස්ලෝ නුවරට නොගියා විය හැකි ය; යුධ අපරාධ ලේබලය අලවා ගෙන සිටින නායකත්වය මානව අයිතිවාසිකම් අහලකවත් නොසලක රටවල් සමඟ තිබෙන සම්බන්ධතාවන් නිසා නොයන වා විය හැකි ය; සමහර විටක, එක් වරක් යුරෝපයට ගොස් දෙමළ ඩයස්පොරාවේ උදහසට පාත්‍රවීමකට භාජනය වීමට ඇති භිය නිසා එසේ නොගියා විය හැකි ය.

කෙසේ වෙතත්, මේ සියලු ක්‍රියාවලියන් මගින් මතුවන්නේ චීන කොමුනිස්ට් ආණ්ඩුවේ ඇති ව්‍යජ වෙස් මුහුණ ය. චීනය මධ්‍යස්ථ රටක් ලෙසින් විසි එක්වෙනි සියවසේහි නැගී සිටින බව, ඔලිම්පික් උත්සවය සමඟ ඔවුන් රඟ දැක් වූ ව්‍යජ ජවනිකාව ය. ඔවුන් පෙනි වූයේ චීනය නවීකරණය වූ ප්‍රගතිශිලි රටක් ලෙසින් ය. එහෙත් විකල්ප මත දැරීම හෝ ජාතික රජයේ අදහසට විරුද්ධ මත දැරීම හෝ නිදහස් භාෂණය තදින් ම පගා දමා තිබෙන, සත්‍ය විකෘති කොට ආණ්ඩුවට පක්ෂ මතයන් වඩවා ගන්නට උත්සහ කරන පාලනයක් බව මෙකී තාග්‍යය සමඟ නැවත මතු වී පැමිණින. ලංකාව වැනි රටක මිහිදු දේශපාලනය චීනය ආදර්ශයට ගෙන මැරෙන තුරා රජකම් කිරීමට පාර කපමින් සිටි යි. උතුරු කොරියාවේ කිම් ඉල් සුන් (1912-1994) සහ කිම් ‍ජොන් ඉල් (උ. 1941), කියුබාවේ කැස්තෝ, ලිබියාවේ ගඩිපි, සිම්බාබුවේ රොබට් මුගාබේ (උ. 1924) ආදීන් පිඩිත ජනතාවගේ කර මතින් පාලන බලයට පැමිණ අද දක්වා ම, ස්වකීය බලය ආරක්ෂා කරගැනීමේ සාහිතිශය පිඩයන් වී සිටිති. අතීතයේ ද බ්‍රිතන්‍ය පාලනයට එරෙහි ව සටන් වැද, රාජ්‍ය බලය නතු කර ගත් ඉඩි අමින් අවසානයේ මිලියන ගණනක් ස්වකීය ජනතාව මරා දැමී ය. අපේ ජනපතිගේ මිතුරන් මොවුන් වැන්නවුන් ය.

චීනය එදා පටන් ම, නිදහස් මතධාරීන්, විකල්ප මතධාරීන්, විරුද්ධ මතධාරින් ස්වකිය අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ ලා හෝ විශාරදයන් වෙනත් රටවල් සඳහා යාම වැළැක්වීමට සිර කොට තබයි.

ලූ ෂිබෝ හට නොබෙල් ත්‍යග ප්‍රධානය පිළිබඳ චීන විදේශ කටයුතු භාර අමාත්‍යවරිය ජියන් යූ පසුගිය දිනක පැවසුවේ, “චීන නිතීය යටතේ වරදකාරුවෙකු වූ සිරකරුවෙකු නොබෙල් තග්‍ය ප්‍රධානය කිරීමට තීරණය කිරීම, චීනය තුළ ධාමරිකකම් කිරීමට ප්‍රසිද්ධියේ කරන ධෛර්යමත් කිරිමකි; චීනයේ නීති පද්ධතිය හැල්ලුවකට ලක් කිරීමකි. චීනයේ නෛතික ස්වරීත්වය එල්ල කළ දරුණු පහරකි.”

ලියූ ෂාබො ස්වකීය මතය ප්‍රකාශ කිරීම නිසා අවුරුදු එකළොසක සිර බත් කමින් සිටී; නොබෙල් සාම තාග්‍ය ප්‍රධානය පිළිබඳ නිවේදනය නිකුත් කළ ඔක්තෝබර් මස සිට ම, කිසිදු හේතුවක් නැති ව ඔහුගේ භාර්යාව නිවාස අඩස්සියේ තබා ඇත. චීනය එතරම් ම භියටත්, ලැජ්ජාවටත්, මානව අයිතිවාසිකම් හැල්ලූ කිරීමට පත් වී ඇත. වරද කරුවාට පමණක් නොව, ඔහුගේ භාර්යාව ලීයූ ෂා පවා නිවාස අඩස්සියේ තැබීමට තරම් ජීයන් යූ මහා හරසරින් දක්වන චීන නීතී පද්ධතිය හැල්ලු ය; බාල්දු ය. මේ ගැන මොන කතා ද? කන්න ඕනෑ විට, අප රටේ මෙන් ම චීනයෙත්, කබරගොයාත් තලගොයා ය.

නිදහස් භාෂණය සඳහා චීන ජනතාවට අයිතිය ඇත්තේ නීතීයේ සීමාවන්ට යටත් ව ය; ඒ කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ මතයට හානියක් හෝ විවේචනයක් නොමැති ව ය. පසුගිය දිනක ගූගල් සෙවුම් පද්ධතිය ද චීනයෙන් ඉවත් වී ගියේ ඔවුන්ගේ පාදඩ සීමාවන්ට තව දුරටත් හිස නැමිය නොහැකි නිසාවෙන් ය. චීනය දැනටමත් “ලෝක ව්‍යාප්ත අන්තර්ජාලයට (World Wide Web)” විකල්ප අන්තර්ජාල පද්ධතියක් පිහිටුවා ගෙන ඇත.

සමහර විට ලියූ ෂාබො ගේ නොබෙල් ත්‍යගය ලැබීම චීන ජනතාවට 1989යේ තිනමන් චතුරස්‍රයේ වූ මහා රුධිර ගැලීම සිහි ගන්වන්නේ හෙතෙම එකී විරුද්ධතාවන්ට පක්ෂ ව ශිෂ්‍යශිෂ්‍යාවන්ට ප්‍රසිද්ධියේ ධෛර්ය දුන් නිසාත්, හෙතෙම ඒ සඳහා සිරගත කොට තැබූ නිසාත් ය. ලියූ ෂාබො ද ස්වකීය සාම නොබෙල් තග්‍යාය “ජුනි 4 වෙනි ඳා අහිමි වූ අත්මයන්ට කැප කරන ලදී.” ඔහු මෙසේ ස්මර්ණය කළේ, 1989 වසරේ දී තීනමින් චතුරස්‍රයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය තකා උද්ඝෝෂණය කොට මරා දැමූ සිසුසිසුවියන් සිහි කිරීම පිණිස ය. අනෙක් අතට, නොබෙල් සාම ත්‍යාගය ලාභි දලෙයි ලාමා හා ලියූ ෂාබො සමාන වීම තවත් චීනය ඇති අර්බුදයකි.

ඔස්ලෝ නුවර නොබෙල් ත්‍යාග ප්‍රධානෝත්සවයට දිනකට කලින් චීනය මගින් ද “කොන්ෆියුසියස් සාම ත්‍යාගයක්” ප්‍රධානය කළේ ය. එකී සාම ත්‍යාගය ප්‍රධානය කළේ තායිවානයේ හිටපු උප ජනාධිපති ලීයෙන් චාන් හට ය. එකී ප්‍රධානය සඳහා හේතුපාඨය වූයේ තායිවානය හා චීනය අතර සම්බන්ධතා ගොඩ නැංවීමට ය. එහෙත් ත්‍යාග ප්‍රධානය දක්වා ම ඔහුට ඒ පිළිබඳ දන්වා නො තිබීම චීනයේ හදිසි තිරණයේ ප්‍රමාණය විද්‍යමාන කරවයි. බෙජින් නුවර පැවත් වූ මේ ව්‍යාජ ඊනියා සාම තග්‍යය ප්‍රධානය සඳහා විශේෂ උත්සවයක් ද නොවී ය. මෙ‍වැනි අමනොඥ ක්‍රියාවන් මගින් ලියූ ෂාබො ගේ අනුගමිකයන් හට ‍කැපී පෙනෙන අවධානයක් දිනා දීමට හැකි විණ.

පසුගිය වසරේ නොබෙල් තග්‍යය ජනාධිපති ධූරයට පත් වී වසරක් ද නො ගෙවූ ඔබාමා වෙත ප්‍රධාන කිරීම මා ඇමරිකාවේ සිටිය දීම දැඩි සේ විවේචනය කළෙමි. එයට හේතුව මා දේශපාලන වශයෙන් ප්‍රතිපාක්ෂිකු වූ නිසා නො ව, ඔහු සැබවින් ම කළ දෙයක් නො වූ නිසා ය. මුස්ලිම් රාජ්‍යන් කිහිපයක්ට ගොස්, ඉස්ලාම් ආගම ගැන කථිකා කළා හෝ ඇමරිකන් හමුදා ආපසු ගෙන්වා ගන්නේයයි පුරන් බැවා මිස, පවතින සාම ක්‍රියාකාරකමක් නො කළේ ය. ඔහුට වඩා නොබෙල් සාම තග්‍යයට සුදුසු අයවළු සිටිය හ. අද ඔබාමා ගේ කිර්තිය සිග්‍රයෙන් බැසයමින් පවති.

මා සමහර නොබෙල් ත්‍යග ප්‍රධානයන් විවේචනයට බදුන් කළ ද, මෙවර ප්‍රධානය පිළිබඳ යමක් ලීවීමට සිත් වූයේ ලියූ ෂාබො මා වැනි ම අධ්‍යපනඥයකු වන බැවින් ය. බංගලාදේශ මහාචාර්ය මොහොමඩ් යානුස් වැනි, ස්වකීය ශාස්ත්‍රිය ආවර්ජනයන් ගෙන් සැතැප්පි, සුවපහසු පුටුවකට හාන්සි වී ලෝකය පිළිබඳ දාර්ශනික මත කල්පනා කරනවාට වඩා, උන්මූල ලෙස ජනතාව අතරට ගොස්, තමන් උගත් දෑ මගින් වෙනසක් කරන්නට තනන අධ්‍යපඥනින් ගෞරවාන් විත ය.

ලියූ ෂාබො දේශපාලඥයකු නො ව, ශාස්ත්‍රඥයෙකි; ලේඛකයකි. හෙතෙම කිසිදු දේශපාලන ව්‍යාපාරයකට සම්බන්ධ නො වූ, පවතින පාලනය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමේ ලා දේශපාලන බල අරගලයන්ට දායක නො වූ චරිතයකි. ඔහු ගේ දායකත්වය වන්නේ 2008 වර්ෂයේ දී, “චීනය ’08 ප්‍රඥප්තිය” යන මැයින් කළ ලියවිල්ලට ය. එයින් චීනයේ පවතින කොමයුනිස්ට් පාලනය විසින් සැලකිය යුතු ප්‍රතිසංවිධානයක් කළ යුතු බවටත්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීත්වයට ගරු කළ යුතු අතර, නිදහස් භාෂණය ඉඩ සැලසිය යුතු බවත් ප්‍රකාශ කළේ ය. අවුරුදු එකළොසක් සිරබත් කෑමට වරදකාරයෙකු වූ යේ මෙකී රචනය හවුල් කතුවරයකු වීම නිසාවෙන් ය; “ඔන්න, චීන නීති පද්ධතියේ තරම!”

චෙක් කොමයුනිස්ට් රජයේ මානව අයිතින් සුරැකීම පිළිබඳ ලියූ “ප්‍රඥප්තිය ’77” ලියවිල්ලේ නිර්මාතෘ චෙක් ජාතික වක්වල් හාවල් පවසන්නේ, “අතිශය භයානක වතාවරණයක් තුළ, ලියූ ෂාබො, සත්‍යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට නිර්භය මනුෂ්‍යකු” සේ ය.

ප්‍රඥප්තිය 08 චීන පාලනය ප්‍රශ්න කරයි: “චීන රජය විසින් ගෙන ඇති ‘නවිකරණ’ පිළිවෙත දුර්භාග්‍ය සම්පන්න ය. එය මිනිසුන් ගේ අයිතින් ඉරාදමා, ඔවුගේ ආත්ම ගරුත්වය විනාශ කොට සාමාන්‍ය මනුෂ්‍ය සමාජ සම්බන්ධතා දූෂණය කොට ඇත. එහෙයින් අපි අසන්නේ විසිඑක්වැනි සියවසයේ චීනය ගමන් කරන්නේ කොයිබට ද? යන්නයි.” එයින් චීන පාලනය මගින් ගෙන ඇති අතිශය කෲර අයිතිවාසිතම් කඩ කිරීම් මෙන් ම, අතීතයේ කළ ක්‍රියාවන් සඳහා යුක්තිය පසදීම ඉල්ලා සිටි යි.

ඒ ලියවිල්ල සාමාන්‍ය ජනතාව අතර කොතරම් දුරකට ප්‍රචලිත වී ද යත්, චීන කොමයුනිස්ට් පක්ෂය විගසින් එහි නිර්මාතෘවරුන් සහ අත්සන් තැබූ 300 අධික චීනය පුරා විවිධ සමාජ තරාතිරම්වල පිරිසක් සිරභාරයට ගත්තේ ය. එයට හේතූව වූයේ එයින් චීනය සඳහා විකල්ප දේශපාලන ගමන් මගක් එයින් යෝජනා කරනා හෙයිනි; එය පවතින කොමයුනිස්ට් පාලකයන් ට ගැසූ සාහිත්‍යමය අතුල් පහරකි.

සිරගත විටම පෙර ලියූ ෂාබො CNN සාකච්ඡාවක දී පැවසුවේ, “ඔබට ගෞරවාන්විත පුද්ගලයකු වන්නට අවශ්‍ය නම්, අවංක මනුෂ්‍යයකු නම් මානව අවයිතිවාසිකම් හා නිදහස් භාෂණය සඳහා සටන් වදින්න; සිර ගත වී ඒ භාරදූර භාරගැනීමේ ම කොටසකි, ඒ හෙයින් මැසිවිලි නඟන්නට කිසිවක් නැත!”

චීනගැති සමාජවාදී දේශපාන ප්‍රගතිශිලී පක්ෂයෝ සහ ලංකාවේ දකුණ චීනයට බදු දී ඇති වත්මන් පාලනය ඒ නොබෙල් ප්‍රධානයට විරුද්ධ ය; චීනයට එරෙහි ප්‍රතිසංවිධානයට නිහඬ ය.

ත්‍රස්තයන්ගෙන් මුදවාගත් ලංකාවේ දකුණ චීනයට, උතුර ඉන්දියාවට ය!!! එනයින් අපට තවත් මොන කතා ද?

2009 දෙසැම්බර් මස පැවති නඩු විභාගයේ දී, ලියූ ෂාබො මෙසේ කී වචන පෙළින් මා මෙම ලිපිය අවසන් කරමි:

“මා ශුභාවිදී ආකල්පයෙන් පිරී ඇත්තේ නව අනාගතයක අගමනය නිසාවෙනි; ඒ නිදහස් චීනයක් සඳහා ය! කිසිදු බලවේගයකට නිදහස සඳහා මානව ගවේශනය නතර කළ නොහේ—අවසානයේ චීනය, නීතිය මගින් පාලනය වන, මානව අයිතීන් උත්තරීතර ලෙස රජකරන දේශයක් වනු ඇත.”[1]

නොබෙල් සාම තග්‍යය ලාභී ලියූ ෂාබො සංකේතවක් කරන්නේ, කවර බලපුළුවන්කාරකමක් තිබුණ ද, ලෝකයේ නිශ්පාදනයෙන් ඉහළ නම්හිම් පර තෙරක පැමිණිය ද, ආර්ථික අතින් ශක්තිමත්, බලවත්යයි පිළිගැනෙන රාජ්‍යයකට වුව ද, මානව අයිතින් පිළිබඳ විශ්වීය සම්මතයෙන් පිට පැන නොයා හැකි බව ය.

2010 නොබෙල්තග්‍ය ප්‍රධානෝත්සවය වීඩියෝව (පැය 1:27)

පසුගිය දශකය තුළ නොබෙල් ත්‍යග ලාභීන්:

දකුණු කොරියාවේ හිටපු ජනාධිපති කිම් ඩෙ ජුන් (2000)

එක්සත් ජාතින්ගේ සංගමයේ හිටපු මහා ලේකම් කොෆි අන්නාන් (2001)

ඇමරිකාවේ හිටපු ජනාධිපති ජිමි කාටර් (2002)

ඉරාන මානව අයිතින් ක්‍රියාකාරිනිය ශිරාන් එබාඩි (2003)

හරිත පට ව්‍යාපාරය නිර්මාතෘ වන්ගාරී මුටා මාතායි (2004)

ඉරාන මානව අයිති ක්‍රියාකාරී මොහොමඩ් එල්බාරාඩයි (2005)

බංගලදේශ මහාචාර්ය හා ශුද්ධ මුල්‍ය ව්‍යාපරයේ නිර්මාතෘ මොහොමඩ් යානුස් (2006)

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ උප ජනාධිපති ඇල් ගොර් සහ IPCC (2007)

ෆින්ලන්තයේ හිටපු ජනාධිපති මාර්ට්ටි අහටිසාරි (2008)

ඇමරිකාවේ වත්මන් ජනාධිපති බරක් ඔබාමා (2009)

මෙවර නොබෙල් තග්‍යය ලාභී:

චීන සාහිත්‍ය මහාචාරය හා ලේඛක ලියූ ෂාබො (2010)

---

[1] “I, filled with optimism, look forward to the advent of a future, free China. For there is no force that can put an end to the human quest for freedom, and China will in the end become a nation ruled by law, where human rights reign supreme” (Nation 2, Sunday December 12, 2010: 6).